Master'sOpen Access

F68, F127 ve P85 pluronic polimerlerinim insan diş germ kök hücrelerinin diş hücrelerine farklılaşması üzerine olan etkisi

Is this your thesis?

This record came from a bulk archive import. If it’s yours, link it to your profile.

2011
0 views
0 downloads

Abstract (TR)

Mezenkimal kök hücreler embriyonik olmayan ve uygun şartlar altıda diş, kemik, yağ, kıkırdak ve kas gibi birçok dokuya farklılaşabilen hücrelerdir. Mezenkimal kök hücrelerin farklılaşabilme yetenekleri doku mühendisleri tarafından kemik, diş, kıkırdak gibi dokuları oluşturmada kullanılabilir. 3. Molar diş germünden elde edilen kök hücreler pluripotent olması ve doku mühendisliğinde kullanılabilirliği gösterilmiştir. Son yıllarda doku mühendisliğinde kullanılan biyolojik materyallerden olan pluronikler büyük ilgi çekmiştir. Poloksomer olarak ta bilinen pluronikler hidrofilik (etilen oksit) ve hidrofobik (propilen oksit) gruplarından oluşmaktadır. Bu polimerler ilaçların, kimyasalların ve büyüme faktörü gibi terapotik ajanların taşınmasında kullanılması ilgi çekici faktörlerden biridir. Bu çalışmada üç pluroniğin F68, F127 ve P85'in insane 3. Molar diş hücresinden elde edilmiş mezenkimal kök hücrelerin diş hücresine farklılaşmada ki etkisini ölçtük. Sonuçlar gösteriyor ki P85'in yüksek konsantrasyonları hariç tüm pluronikler hiç bir toksisite göstermiyor. F68 mezenkimal kök hücrelerinin hücre canlılığını ve farklılaşma kapasitesini arttırıyor. Farklılaşma sırasında uzun süre P85'e maruz kalan kök hücre canlılığı azalma gösteriyor. F127'in ne hücre canlılığına ne de farklılaşma sürecine hiç bir etkisi olmadığı görülmüştür. Bu verilerden yola çıkarak ilk defa pluronik F68'in diş hücresine farklılaşmasında olumlu olarak etkili olduğu gösterilmiştir, bu da doku mühendisliğinde yeni stratejilerin geliştirilmesine yol açabilir.

Author

Pakize Neslihan Taşlı

How to Cite

Pakize Neslihan Taşlı (Yüksek Lisans Tezi). F68, F127 ve P85 pluronic polimerlerinim insan diş germ kök hücrelerinin diş hücrelerine farklılaşması üzerine olan etkisi, 2011, Yeditepe University, Biyoteknoloji Bölümü.

Keywords

License

Tüm Hakları Saklıdır

This work is shared under the specified license terms.

More theses from Yeditepe University