Yüzey fonksiyonlamanın hücre davranışı üzerine etkisi

Kemik mikroçevresini taklit eden çip-üstü kemik modelleri, kemik fizyolojik araştırılması için değerli araçlardır. Bu platformlar için yaygın bir kullanıma sahip olan Polidimetilsiloksan (PDMS), biyolojik uyumluluğunu ve biyoaktivitesini artırmak için biyokimyasal modifikasyona ihtiyaç duyulmaktadır. Bu tez çalışmasında, PDMS yüzeyleri L-Aspartik Asit (AA), L-Glutamik Asit (Glu) ve Sitrik Asit (CA) küçük moleküllerin yardımıyla immobilizasyon ve biyomineralizasyon teknikleri kullanılarak HA ile kaplanmıştır. Biyomineralizasyon ve immobilizasyon tekniklerinin ve küçük moleküllerin PDMS yüzeyi üzerine HA birikimi etkinliğinin, in vitro hücre kültürü çalışmalarının yanı sıra yüzeylerin kimyasal ve morfolojik özellikleri karakterize edilmiştir. Azaltılmış Toplam Yansıma- Fourier Dönüşüm Kızılötesi (ATR-FTIR) ve X- ışını Fotoelektron Spektroskopisi (XPS) spektrumları hem PDMS hem de nHA partikül yüzeyleri üzerinde küçük molekül modifikasyonunun başarıyla gerçekleştirildiğini doğrulamıştır. X- ışını Kırınımı (XRD) ve SEM analizleri de, PDMS yüzeylerinin hem biyomineralizasyon hem de immobilizasyon yoluyla HA partiküllerinin başarılı bir şekilde kaplandığını göstermişlerdir. İnsan fetal insan osteoblast hücrelerinin (hFOB 1.19) üzerinde HA biriktirilmiş PDMS yüzeyleri ile etkileşimi in vitro hücre kültürü çalışmaları ile değerlendirildiğinde, düz PDMS grubuna kıyasla diğer bütün gruplarda hücre canlılığının daha çok artmış olmasıyla birlikte, üzerinde HA biriktirilen AA-PDMS yüzeylerinin hücre canlılığını en çok artıran grup olduğu görülmüştür. Sonuç olarak, küçük moleküllerin PDMS yüzeyler üzerine HA birikimi üzerine ileri çalışmaların gerçekleştirilmesi kemik yüzeyinin kimyasal ve morfolojik özelliklerini taklit eden platformların geliştirilmesi için büyük önem taşımaktadır.