Mikrodalga, H2O2, S2O82-, MD/H2O2 ve MD/S2O82- ön-arıtım metodlarının biyokimyasal metan üretim potansiyeli üzerindeki etkileri

Atıksu arıtma tesislerinde toplanan arıtma çamuru miktarındaki önemli artış modern bir toplum için ciddi bir problem oluşturmaktadır. Fazla atık çamurun arıtılması önemli bir konudur. Çamur stabilizasyonunun ve çamurdan enerji üretiminin arttırılması için birçok farklı ön arıtma yöntemi uygulanabilir. Bu çalışmada çamur ön arıtımlarının (mikrodalga (MD), H2O2, S2O82-, MD/H2O2 and MD/S2O82-) ve ayrıca antibiyotik varlığının arıtma çamurlarının anaerobik stabilizasyonu ve biyokimyasal metan üretim potansiyeli üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Anaerobik arıtmadan önce çamur numunelerine uygulanan ön işlemler, hidroliz aşamasını hızlandırmış ve çamurdaki organik bileşiklerin çözünürlükleri artırarak biyolojik olarak parçalanabilirliklerini iyileştirmiştir. MD, H2O2 ve kombine MD/H2O2 (1 g H2O2/g TKM (toplam katı madde)) ön-arıtım uygulamaları, sırasıyla 626 mL CH4/g UKM, 453 mL CH4/g UKM ve 529 mL CH4/g UKM metan üretim verimi sağlayarak, metan verimleri % 65.5, % 20 ve % 40 oranlarında arttırmıştır. Bununla birlikte, persülfat ön-arıtımları, S2O82- dozunun (1 g S2O82-/g TKM) metanojenik bakterilerin hayatta kalması üzerindeki inhibe edici etkisinden dolayı biyogaz üretimini azaltmış ve metan üretimini ortadan kaldırmıştır. Arıtma çamuru numunelerinde antibiyotik varlığı (1mg CIP/g TKM) anaerobik arıtma sürecindeki metan üretim verimini azaltmıştır. Antibiyotikle kirletilmemiş çamur içeren kontrol reaktörünün metan verimi 352 mL CH4/g UKM (uçucu katı madde) iken, antibiyotikle kirlenmiş çamur içeren reaktörde elde edilen metan verimi %22 azalarak 275 mL CH4/g UKM'ye düşmüştür. Arıtma çamurunda antibiyotik varlığı çamur stabilizasyonu üzerinde olumsuz bir etki göstermemiştir.