The ethical turn and cinema: Politics and aesthetics of Jacques Rancière

Fransız filozof Jacques Rancière demokrasi, edebiyat, görsel çalışmalar özelinde sinema'yı da içeren geniş bir alanda eserler vermiş ve çalışmalarının İngilizce'ye çevrilmesi sonrasında geniş bir dinleyici kitlesine ve akademik ilgiye kavuşmuştur. Eserleri ona estetik ve siyaset bilimine benzer bir açıdan bakmasına olanak veren yeni bir eşitlik anlayışına dayanır. Bu tez, Rancière'in estetik ve siyaset teorilerine dair derin bir kavrayış kazanmayı ve Ranicere'in etik dönüş kavramının sinemadaki yansımalarını araştırmayı hedeflemektedir. Etik dönüş, belirli bir açıdan, Sovyetlerin yıkılışı ardından siyaset ve estetikte olagelen değişime işaret eder. Bu tez, etik dönüşten sonra ortaya çıkan yeni etiğin sinemada izini sürmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç ile tez, Rancière'in farklı eserlerindeki siyaset ve estetik teorilerinin etik dönüş ile ilişkisini incelemekte ve etik dönüş sonrası siyaset ve estetikteki birbiri ile bağlantılı değişimleri araştırmaktadır. Bu analiz Alfonso Cuarón'un Son Umut (2006) filmin yeni bir okumasına da imkan sağlamaktadır. Son Umut'un bu okuması etik dönüşün sinemadaki yansımalarının yanı sıra Sovyetlerin yıkılışı ve etik dönüş sonrasında ortaya çıkan dünyaya dair motiflerin görülmesi için de bir fırsat yaratmaktadır.