Comparison of host government petroleum contracts and applicability for turkey deepwater offshore licences

Doğal kaynaklar da dahil olmak üzere coğrafi alanı üzerinde yasal hakimiyete sahip olan egemen ulusların sınırlarında, Dünya'nın enerji kaynaklarının büyük çoğunluğu üretilmektedir. Bir ülke, ev sahibi ülkeye atıfta bulunulan ve ev sahibi ülke ile Devlet Petrol Şirketi arasında imzalanan anlaşmalara atıfta bulunan arama ve geliştirme kaynaklarını ihaleye açarsa, özel şirketler veya bunların herhangi bir kombinasyonu petrol lisanslarını değerlendirmek ve / veya geliştirmek için başvuru yaptığı ülke ev sahibi olarak adlandırılır ve ev sahahibi ülke ile uluslar arası şirketin yapmış olduğu sözleşmeye de devlet petrol sözleşmesi denir. Ev sahibi hükümet sözleşmesinin mali sisteminin, arama ve geliştirme faaliyetlerini teşvik etmesi, bazı zorlu alanlar için özel teşviklere izin vermesi ve Ev Sahibi Ülkeler (HC) ve Uluslararası Petrol Şirketleri (IOC'ler) için ekonomik gelirlerin adil bir şekilde paylaşılmasını sağlaması gerekmektedir. Operatör için (devlet şirketi, ortaklık veya özel şirket) ilk ticari üretime ulaşılana kadar arama ve geliştirme aşamalarında derin deniz operasyonları için yapılan yatırımlar ve risk faktörleri çok yüksektir. Bu nedenle petrol kanunu, yönetmelikler, ev sahibi devlet sözleşmeleri ve ihale stratejisi aşağıdaki unsurlar göz önünde bulundurularak düzenlenmelidir: jeoloji (sahanın petrol ve doğalhaz rezerv olasılığı, rezervin büyüklüğü, verimlilik ve HC kalitesi ve türü "gaz veya petrol"), ülke içi ve çevresindeki siyasi istikrar, yasal sistem ve mali sistemin uygunluğu, şeffaflık, piyasa koşulları ve operasyonel zorluklar. Derin Deniz Operasyonları, petrol endüstrisinde keşif ve üretim aşamaları ile en zorlu olanlarıdır. Bu tür derin deniz projelerini başlatmak ve devam ettirmek için, ülkeler yatırımcı şirketler için lisans ihalesi ilan edebiliyor. Bu tür ihaleleri vermeden önce, ülkeler, potansiyel teklif verecek firmalara çekici bir atmosfer yaratmak için yukarıda belirtilen faktölerin uygunluğunu kontrol etmelidir. Ayrıca ihale stratejisi, mali şartlar / mali rejim, sözleşme metodolojisi keşiften önce, keşif sonrası, arama ve üretim aşamalarında yeniden değerlendirilmelidir. 2013 yılında yayımlanan Türk Petrol Kanunu ve sonrasında da uygulama yönetmeliği 2014 yılında yürürlüğe girmiştir. Ancak bu yıldan sonra Türkiye derin deniz deniz faaliyetlerinde önemli değişiklikler olmuş ve 3 sondaj gemisinin Türkiye Petrolleri'ne (TPAO) dahil edilmesi, Akdeniz ve Karadeniz'de birbiri ardına derin deniz kuyularının sondajı, Karadeniz'de gaz sahası keşfi, yapılan 3 boyutlu sismik çalışmaları sonucu potansiyel rezervler ve TPAO'nun kendi sermayesiyle kurulan derin deniz servis şirketi gibi önemli gelişmeler yaşanmıştır. Sonuç olarak, Türkiye'nin derin deniz sondaj ve üretim projeleri için petrol sözleşmesi türü, ihale stratejisi ve mali rejimi yeniden incelenmeli ve ilgili tüm şartlar, mevcut piyasa koşulları ve komşu ülkelerdeki herhangi bir değişiklik dikkate alınarak yeniden değerlendirilmelidir. Bu değerlendirmeler yapılırken şu anda çoğu ülke tarafından kullanılan modern mali methodlar dikkate alınabilir. Bu modern terimlerden biri, günlük üretime veya kümülatif üretime göre değişken ölçeklere dayanan telif sistemleridir. Sonuç kısmında önerilen modelin ekonomik etkilerini anlamak için örnek bir derin deniz proje ekonomisi çalışması sunulacaktır.