Rose bengal yüklü mezogözenekli silika nanopartiküllerinin fotostabilitesi, hücresel alımı, fotokimyasal mekanizması ve fotodinamik etkinliğinin değerlendirilmesi

Kanser, dünya çapında insan sağlığına yönelik önemli bir tehdit oluşturan karmaşık bir hastalıktır. Kemoterapi ve radyoterapi gibi geleneksel tedavi yöntemleri her durumda etkili olmayabilir ve çok sayıda yan etkiye neden olabilir. Fotodinamik terapi (FDT), çevredeki sağlıklı dokuya verilen zararı en aza indirirken malin hücreleri seçici olarak yok etmek için ışığa duyarlı ajanlar ve belirli dalga boylarında ışığı kullanır. Ancak, ışığa duyarlı ajanların kanda çözünmemesi veya düşük lipofiliklik gibi özellikleri nedeniyle agragasyon veya tümör dokusunda toplanamama gibi FDT etkinliğini düşüren sorunlara neden olabilir. Bu sorunları çözmek ve ışığa duyarlı ajanları tümör bölgesine verimli bir şekilde iletmek için mezogözenekli silika nanoparçacık (MSNs) gibi ilaç taşıyıcı sistemleri kullanılır. Bu çalışmada, ışığa duyarlı bir bileşik olan rose bengal, MSNs ile birleştirildi ve A-549 akciğer kanseri hücre hattı üzerinde fotostabilite, hücresel alım, fotokimyasal mekanizma ve fotodinamik etkinlik açısından test edildi. Sonuçlar, rose bengal yüklü MSNs'lerin, serbest rose bengal ile karşılaştırıldığında daha fazla tekil oksijen ürettiğini gösterdi. Ek olarak, mezogözenekli silika matrisine yüklendiğinde rose bengalin fotostabilitesinin arttığı görüldü. Hücre içine alım açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlenmese de bu deneylerin in vitro model üzerinde yapıldığı ve bu stratejinin gerçek etkisinin dolaşımın ve ekstravazasyonun gerçekleştiği in vivo koşullarda ortaya çıkacağı unutulmamalıdır. Gelecekteki araştırmalar, bu yöntemin in vivo modeller üzerindeki etkinliğini araştırmaya ve alınacak sonuçlara göre önerilen tedavinin etkinliğini daha da artırmak için nanoparçacıkların yapısında değişiklik yapmaya odaklanacaktır.