Supramoleküler etkileşimler kullanılarak biyopolimerik nanojel üretimi

Bu çalışmada, βCD graft edilmiş dextran polimer ve disulfid bağı içeren bis-adamanten çapraz bağlayıcı arasındaki supramoleküler host-guest tipi etkileşimler kullanılarak biyobozunabilir nanojeller üretilmiştir. Nanojeller, glutation ve DTT gibi indirgeyici ajanlarlara maruz kaldığında redoks-responsif bozulma gösterecek şekilde tasarlanmıştır. Birinci nesil nanojeller βCD graft edilmiş dextran ve disülfid bağı içeren hidrofobik çapraz bağlayıcı kullanılarak üretilmiştir. Bu nanojeller DTT ile bozulma göstermeyecek kadar kararlı olmuşlardır. Buna neden olarak, disulfid bağı etrafındaki hidrofobik ortamın, tiyol içeren bağ kırıcı ajanların nanojele etkin bir şekilde difüze olmasını engellemesi öne sürülmüştür. Bu nedenle tetraetilen glikol (TEG) içeren yeni bir hidrofilik çapraz bağlayıcı sentezlenmiştir. Adamanten ve disulfid kısımları arasına eklenen TEGin, sterik ve hidrofobik etkilerin azalmasını sağlayacağı düşünülmüştür. Bu hidrofilik disulfid bağı içeren bağlayıcı ve βCD graft edilmiş dextran kullanılarak ikinci nesil nanojeller üretilmiştir. Beklendiği üzere ikinci nesil nanojeller DTT ve glutatiyon ile bozulma göstermiştir. Dextrana graft edilmiş βCD miktarı, polimer konsantrasyonu ve βCD-adamanten oranının nanojellerin boyutu ve redoks responsifliği üzerindeki etkisi incelenmiştir. Nanojellere, bir kanser ilacı olan doxorubicin karıştırma veya diyaliz yöntemleri ile yüklenmiştir. Diyaliz yöntemiyle üretilen nanojeller daha kararlı olup, kontol edilebilir boyutlara ve daha iyi iyi ilaç yükleme kapasitesi ve verimliliğine sahip olmuşlardır.