Fen bilimleri öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarına gerçekleştirilen gezilere yönelik deneyimleri

Bilim ve teknolojinin hızla gelişmesine paralel olarak eğitim sistemimizin sürekli bir değişim ve yenilenme içinde olduğu günümüzde, eğitimin sadece okul çatısı altında yapıldığı düşünülen düşünce akımları etkisini hızla yitirmektedir. Aynı zamanda alan yazında okul dışı öğrenme ortamlarının öğrencilerin öğrenmeleri üzerine olumlu etkilerinin ortaya konulduğu birçok çalışma olduğu görülmektedir. Bu çalışmada okul dışı ortamlara gezi düzenleyen fen bilimleri öğretmenlerinin gezilerinin planlama, uygulama, değerlendirme ve izleme aşamalarında neler yaşadığı, hangi problemlerle karşılaştığı ve olası çözüm yollarını ortaya koymak amaçlanmaktadır. Araştırmada nitel yöntem desen türlerinden fenomenolojik desen kullanılmıştır. Araştırmada ölçüt örnekleme yöntemi kullanılarak, görüşme yapılan öğretmenlerin okul dışı öğrenme ortamlarına gezi düzenlemiş olması ölçüt olarak alınmıştır. Araştırma kapsamında 12 erkek ve 12 kadın olmak üzere 24 fen bilimleri öğretmeni ile görüşmeler yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Fen bilimleri öğretmenleri ile online görüşmeler yoluyla elde edilen verilerin analizinde içerik analizi ve betimsel analiz kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar, öğretmenlerin gezi düzenlemelerinin amaçlarının öğrencilere biyoçeşitliliği, çevre ve hayvan sevgisini, geri dönüşümü, enerji tüketimi bilincini, bilim sevgisini ve kültürel anlamda bilinçlenmeyi kazandırma olduğunu göstermektedir. Öğretmenlerin, gezi öncesi öğrencilerin sosyal beceri gelişimi için herhangi bir hazırlık yapmadıkları, beceri gelişimi için gezinin doğal ortamında kendiliğinden gerçekleşmesini düşündükleri görülmektedir. Öğretmenlerin hazırlık gerektirmemesi ve az zaman alması nedeniyle gezilerin değerlendirilmesinde sözel yöntemleri yazılı yöntemlere göre daha çok tercih ettiği görülmektedir. Öğretmenler, okul dışı geziden aylar sonra da öğrencilerinde gezilerin bilişsel ve sosyal yönden olumlu etkilerini gözlemlediklerini ifade etmişlerdir. Araştırmanın sonucunda gezi düzenlemenin önündeki en büyük engellerin izin alma süreçleri, gezi maliyetini karşılama, öğrenci kontrolü ve ulaşım olduğu görülmektedir