An evaluation of the region approach in Turkey in the light of the functional region

Şehirler ve bölgeler, öncelikli olarak nüfus artışının bir sonucu olarak değişmektedir. Bu nedenle, yaşanan gelişme süreci için daha karmaşık yaklaşımlara ve daha işlevsel çözümlere ihtiyaç duyarlar. Bu bağlamda, fonksiyonel bölge yaklaşımı, iyi tasarlanmış ilkeleriyle sürdürülebilir sosyo-ekonomik kalkınmayı vaat etmektedir. Yaklaşımın ilkeleri kolay benimsenebilir ve her bölgede uygulanabilmesi için esnektir. Buna karşılık Türkiye, AB uyum süreci sonucunda ortaya çıkan bir yaklaşımı benimsemektedir. Bu yaklaşıma göre, Türkiye'nin heterojen yapısı sebebi ile sosyo-ekonomik kalkınmayı dikkate alan bir yaklaşıma ihtiyacı olmasına rağmen, bölgeler yalnız mesafeye göre oluşturulmuş İBBS2 bölgeleri ile tanımlanmaktadır. Bu çalışma, Türkiye'nin bölge yaklaşımının bölgesel kalkınmayı sürdürmede, amaç-uygulama tutarlılığını sağlamada ve bölgelerin mevcut sorunlarıyla başa çıkmada başarılı olamayacağını açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, mevcut yaklaşıma dair kanun, bölgelerin sosyo-ekonomik gelişmişlik düzeyleri ve nüfus, istihdam ve işsizlik oranları, göç hızı, net göç ve kişi başına düşen gayri safi milli hasılada görülen değişim değerlendirilmektedir. Ayrıca tez, fonksiyonel bölge yaklaşımının Türkiye'nin bölgelerini incelemek ve yönetimini sağlamak için iyi düşünülmüş bir çerçeve sağladığını savunmaktadır. Buna paralel olarak, yaklaşımın arka planı, yapısı ve ilkeleri tanımlanmış ve incelenmiştir.