Investigation of alcam's role in glioblastoma senescence

Glioblastoma, Merkezi Sinir Sisteminde en yaygın beyin tümörü olan bir glioma türüdür. Bu sınıflandırmaya göre, en yüksek dereceli astrositoma (derece IV), son derece agresif ve invaziv bir beyin kanseridir. Glioblastomanın birincil tedavisi, tümörün mümkün olduğunca büyük bir kısmının çıkarılması amacıyla cerrahi rezeksiyonu içerir. Genellikle bunu radyoterapi ve eş zamanlı temozolomid (TMZ) kemoterapisi izler. Bu multimodal yaklaşımlara rağmen, GBM hastaları için prognoz kötü kalmaktadır ve ortalama hayatta kalma süresi yaklaşık 12-16 aydır. Yüksek invazivliğin, kanserin vücuttaki diğer dokulara ulaşmasına neden olduğu bilinmektedir. Hücreler diğer bölgelere göç edebilir ancak çoğalamazsa, bu teşhisin ardından yaşam süresini artıracaktır. Bu nedenle, bu tedavilerin etkili olmamasının en önemli nedenlerinden biri, hücrelerin TMZ tarafından indüklenen yaşlanmadan kaçabilmesidir. Hücrelerin yaşlanma durumunda kalmasına veya yaşlanmanın daha etkili bir şekilde indüklenmesine yardımcı olacak yeni genetik araçlara veya hedeflere ihtiyaç vardır. Bu çalışmada, Aktive Edilmiş Hücre Adezyon Molekülü'nün (ALCAM) glioblastoma hücrelerinde yaşlanmadaki rolünü araştırmak istedik. Literatürde, glioblastoma hastası sağkalımının ALCAM seviyesinin artmasıyla azaldığı gösterilmiştir. Ayrıca, hasta kaynaklı ksenograftlarda, çözünebilir ALCAM'i aşırı eksprese eden hücreler daha fazla agresiflik göstermiştir. Aksine, glioblastoma hücre hatlarında ALCAM azaltıldığında, koloni oluşturma yeteneği artmıştır. Bu nedenle, ALCAM'in yaşlanmadaki ve özellikle glioblastoma yaşlanmasındaki rolü, varsa, belirsiz kalmıştır. Bu açıklığa kavuşturulmamış ilişkiyi aydınlatmak için, ALCAM hedefleyen siRNA kullandık ve glioblastoma hücrelerinde ALCAM gen düzeyini manipüle etmek için onu aşırı eksprese eden plazmid oluşturduk. Bu manipülasyonlar sonrasında yaşlanma belirteçlerinin ekspresyon seviyeleri ve SA-βgal boyama yüzdesi araştırıldı. Yaşlanma belirteçlerinde önemli değişiklikler gözlenmesine rağmen, bunların tutarlı veya ilişkilendirilebilir olduğunu söyleyemeyiz. Doğru ilişkiyi anlamak için daha kapsamlı bir çalışmaya ihtiyaç vardır. Ayrıca, tümör mikroçevresi, kök hücre alt popülasyon yüzdesi ve kombinatoryal etkiler gibi koşullar dikkate alınmalıdır.