Hemşirelerde teknoloji etkileşimine yakınlık ile dijital okuryazarlık arasındaki ilişki

Günümüz sağlık sisteminde dijital teknolojilerin giderek artan kullanımı, hemşirelerin dijital araçları etkin biçimde kullanmalarını ve bu alandaki yetkinliklerini artırmalarını zorunlu kılmaktadır. Bu araştırmanın amacı, hemşirelerin teknoloji etkileşime yakınlık düzeyleri ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipte desenlenen bu çalışma, Adıyaman ilinde bir devlet hastanesinde görev yapan ve çalışmaya gönüllü katılım sağlayan 234 katılımcı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada, Hemşire Tanıtım Formu, Dijital Okuryazarlık Ölçeği (DOÖ) ve Teknoloji Etkileşimine Yakınlık Ölçeği (TEYÖ) veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 programı ile analiz edilmiş, normallik testi olarak Kolmogorov-Smirnov testi uygulanmıştır. Verilerin normal dağılıma uygunluğu çarpıklık ve basıklık katsayılarıyla da değerlendirilmiş, analizlere parametrik testlerle devam edilmiştir. Tanımlayıcı istatistiklere göre DOÖ puan ortalaması 64,38±9,53; TEYÖ puan ortalaması ise 40,79±5,84 olarak bulunmuştur. İlişki analizinde Pearson korelasyon testi yapılmış ve dijital okuryazarlık ile teknoloji etkileşimine yakınlık arasında pozitif yönlü, anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür (r=0,615; p<0,05). Sonuç olarak hemşirelerin teknoloji etkileşimine yakınlık düzeyleri ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasında güçlü ve anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Bu doğrultuda, sağlık kurumlarında görevli hemşirelerin dijital becerilerinin artırılması amacıyla sürekli ve uygulamalı eğitim programlarının oluşturulması önerilmektedir. Anahtar Kelimeler: Dijital Okuryazarlık; Teknoloji Etkileşimi; Hemşirelik; Eğitim Programları.