Duygaç ağlarında konum belirleme probleminin çözümü için sezgisel yöntemler

Duygaç ağlarında yer bilgisi bazı uygulamalar için gereklidir. Bu bilgi var olmadığında, duygaçların konumları duygaçların arasındaki uzaklık ölçümlerini kullanarak elde edilebilir. Ancak ölçümleme hataları ve diğer kısıtlardan dolayı uzaklık bilgisinde hata olabileceği göz önüne alınmalıdır. Mevcut yöntemler çözüm sonucunda elde edilecek uzaklık ile gerçek ikili uzaklıkların farkını enküçükleyecek duygaç konumlarının belirlenmesini hedeflemektedir. Sık kullanılan yöntemleri çeşitli problem örnekleri ile inceledik. İncelenen yöntemleri Kuvvet Yönelimli Algoritma ve devamında eşleşmeli eğim yöntemi, eğim düşümü, Sammon haritalandırma, İtme-Çekme Yöntemi ve Stokastik Yakınlık Yerleştirme olarak sıraladık. Başarım ölçütleri olarak gerilim-tabanlı hatalar ve konum-tabanlı hataları kullandık. Gerilim değerleri, yöntemler sonucu elde edilen duygaçlar arası ikili uzaklık bilgisinin gerçek uzaklık bilgisine yakın olup olmadığını ölçümlemede kullanıldı. Konum-tabanlı hatalar ise yöntemler ile elde edilen duygaç koordinatlarının gerçek koordinatlarla karşılaştırılmasında kullanıldı. Konum-tabanlı hataları hesaplamadan önce, daha nitelikli karşılaştırma yapmak için Procrustes Analizlerini yaptık. Deneysel çerçevede, iki genişletmeyi düşündük. İlkinde, gerçek uzaklık matrisinde eksik girdiler mevcuttur. İkinci genişletme ise bazı duygaçların konumlarının bilindiği durumdur. İtme-çekme ve Stokastik Yakınlık Yerleştirme yöntem-lerinin duygaçların konum bilgisinden daha çok faydalanan ve uzaklık matrisinde eksik girdiler olması durumuna daha dayanıklı olan yöntemler oldukları sonucuna ulaşılmıştır.