Hopa Cankurtaran mevkiindeki sık ve seyrek yetiştirilen ve ilk aralama çağına gelen doğu kayını meşcerelerinin büyüme özelliklerinin araştırılması

Bu tez çalışmasında, Artvin İli Hopa-Cankurtaran Mevkiindeki sık ve seyrek yetiştirilmiş Doğu Kayını meşcerelerinde 24?25 yıl sonraki ağaç sayısı, göğüs yüzeyi ve ağaç varlığı miktarlarındaki değişim araştırılmıştır.Araştırmaya konu edilen doğu kayını meşcerelerinde 1984?1985 yıllarında yapay yolla genleştirme çalışmaları yapılmıştır. Yaşlı ağaçlar alandan uzaklaştırıldıktan sonra örtü temizliği ve toprak işlemesi yapılmıştır. Gençleştirme alanlarına 2/0 yaşında kayın fidanları dikilmiştir. Gençleştirme alanının bir bölümüne 7500 adet/ha (sık), diğer bir bölümü de 2500 adet/ha (seyrek) fidan dikimi yapılarak ağaçlandırılmıştır. 2008 yılına kadar bu alanlara Silvikültürel anlamda herhangi bir müdahale yapılmamıştır.Araştırma kapsamında 15 adet sık yetiştirilen meşcerelerden, 15 adet seyrek yetiştirilen meşcerelerde olmak üzere toplam 30 adet örnek alan tesis edilmiştir. Her bir deneme alanının büyüklüğü 400 m2 olarak belirlenmiştir. Deneme alanlarında göğüs yüzeyi çapları ve boy ölçümleri yapılmıştır. Elde edilen veriler SPSS istatistik paket programında değerlendirilmiştir. Ölçülen parametreler çap sınıflarına göre sınıflandırılmış ve çap sınıfları arasındaki farklılıklar varyans analizleri ile, farklılık çıkması durumunda farklı gruplar Duncan testi ile ortaya konulmuştur.Araştırmanın sonucunda yaşama yüzdesi sık meşcerelerde % 85, seyrek meşcerelerde %99 olarak bulunmuştur. Göğüs yüzeyi miktarı sık yetiştirilen meşcerelerde 23,65 m2/ha seyrek yetiştirilen meşcerelerde 20,2 m2/ha olarak tespit edilmiştir. Ağaç varlığı miktarı sık yetiştirilen meşcerelerde 93,725 m3/ha, seyrek yetiştirilen meşcerelerde 91,825 m3/ha olarak tespit edilmiştir.