İnsan kasının yapı ve fonksiyon ilişkisinin manyetik rezonans görüntüleme modaliteleri kullanılarak in-vivo değerlendirilmesi

Çesitli görüntüleme yontemleri kullanılarak yürütülen biyomekanik çalısmalarda, heterojen gerinim dagılımı yaygın bir bulgu haline gelmistir. Ancak, bu bulguların yorumlanmasında, kasın çevresi ile olan mekanik baglantılarını gözeten bir yaklasım benimsenememektedir. Bu nedenle, mevcut tez çalismasi, heterojen kas deformasyonlarının miyobagdokusal kokenlerini arastırmayı saglayacak çok modaliteli bir MRG yönteminin gelistirilmesini ve geçerliliginin test edilmesini hedeflemektedir. 1) DTG traktografisi destegiyle, görüntü çakistirma temelli fiber yönlü deformasyonlar ve NVY üzerinde hesaplanan hakim gerinimler, miyobagdokusal yükleri gerinim heterojenitesinin örüntüsü dahilinde nitelendirildi (%22'ye varan proksimal kısalma ve %108'e varan distal uzama). Örüntüye uymayan gerinim dagılımlari, NVY'lerin kisisel anatomik farklılıkları ile açıklandı. 2) Gerinim dagılım örüntüsünün geçerliligi, demons görüntü çakıstırma yöntemine ait algoritmik seçimler karsısında çalısıldı. Elde edilen sonuçlar, bu parametrelerin fiber yönlü gerinim örüntüsünün degil; ancak genliklerinin anlamlı bir belirleyeni oldugunu ortaya koydu. 3) T1 haritalama yöntemi, gerinim dagılım örüntüsü ile doku mikroyapisal içerik arasındaki ilintiye cevap teskil edebilecek bulgular sagladı. 2B velosimetre MRG ile elde edilen gerinim hız haritaları, görüntü çakıstırma temelli gerinimlerle zayıf benzerlik gösterdi; ancak sıkıstırılmıs algılama temelli 4B velosimetre ile yapılan karsılastırmalar daha mukayese edilebilir örüntüler ortaya koydu. Sonuç olarak bu çalısmalar, insan kas yapı ve fonksiyon iliskisinin anlasılması icin etkin bir in-vivo yöntem ortaya koymustur. Bu yöntemlerle elde edilecek bulguların, saglıklı ve patolojik kas fizyolosine yeni bir bakıs açısı getirebilecek önemli implikasyonlar sunması beklenmektedir.