İbn Kesir'in Tefsiru`l-Kur`ani`l-Azim adlı eserinin israiliyyat açısından değerlendirilmesi

Arapça bir kavram olan isrâiliyyât, isrâilî bir kaynaktan rivayet edilen kıssa ve hâdiseler anlamındadır. Tarihi gelişim çerçevesinde anlam genişlemesine uğrayan isrâiliyyât kavramı, İslâm'a yabancı olan unsurları ifade eden bir muhteva kazanmıştır. İsrâiliyyât konusu, genel kabule göre üç kısım altında incelenmektedir; 1. Kur'an-ı Kerim'e ve sahih hadislere ters düşmeyen ve İslamî gerçeklerle paralellik arz eden kıssa ve hâdiselerdir. Bunların rivayeti caizdir. 2. Kur'an'ı Kerim ve sahih hadislerle çelişen ve İslamî gerçeklerle uygunluk göstermeyen kıssa ve hâdiselerdir. Bu tür israilî haberlerin rivayeti haramdır. 3. Söz konusu kısımlara dâhil olmayan, ne doğrulanabilen ne de yalanlanabilen kıssa ve hâdiselerdir. Hakkında bir şey söylenemeyen bu tür israilî haberlerin rivayeti caiz olmakla birlikte akla ve genel geçer tabiat kanunlarına ters düşmemesi gerekir. İslâm öncesi Araplar'ın, Arabistan'daki Ehl-i Kitab olan Yahudî ve Hıristiyanlarla, hem ticarî ve hem de sosyal ilişkiler içinde olması ve onlar gibi çeşitli dinlerdeki insanların da Müslüman olduktan sonra, eski inanç ve düşüncelerinden soyutlanamaması, israiliyyatın İslâm düşüncesine taşınmasına neden olmuştur. Bu haberler Hz.Peygamber'in vefatından sonra, sahabe devriyle birlikte İslâm düşüncesine girmiş ve peygamber kıssaları başta olmak üzere, bir çok konu etrafında toplanmıştır. IXÇalışmamızda, İbn Kesîr'in israiliyyâta bakış açısını ve konuyla ilgili değerlendirmelerini, Tefsîru'1-Kur'âni'l-Azîm adlı eserini baz alarak ortaya koymaya çalıştık. Ayrıca onun tarih, hadis fikıh ve belagat gibi ilim dalanndaki ilmi şahsiyetini genel olarak işlemeye özen gösterdik.