Güney Marmara bölgesinde manyetotelürik yöntem ile sıvı içeren zonların görüntülenemsi

Marmara Bölgesi'nin güney kısmında, kabuğun elektriksel iletkenlik özelliklerini incelemek amacıyla, birbirine paralel PW (~40 km) ve PE (~35 km) profilleri boyunca, 320-0.0005 Hz frekans aralığında, 16 farklı lokasyonda manyetotelürik veri toplanmıştır. Gürültülü manyetik alan ölçümlerine sahip istasyonlarda uzak referans (Remote Reference) (Gamble ve diğ., 1979) yöntemi kullanılarak sinyal kalitesi arttırılmıştır. Yüzeye yakın üç boyutlu yapılardan kaynaklanan bozucu etkiler (galvanik bozulmalar) Groom ve Bailey (Groom ve Bailey, 1989) ayrıştırması kullanılarak empedans tensöründen atılmıştır. Sırasıyla PW ve PE için K102°D'lik ve K72°D'lik yerelektrik doğrultular hesaplanmıştır. Bu doğrultulara döndürülen MT verileri, görünür özdirenç için yüzde 10 ve faz için 2.86° hata ile hem TE (elektriksel olarak polarize olmuş) hem de TM (manyetik olarak polarize olmuş) biçim verileri kullanılarak, Ogawa ve Uchida (Ogawa ve Uchida, 1996) tarafından geliştirilen iki boyutlu ters çözüm programı ile modellenmiştir. Her iki profilden elde edilen yer elektrik modelleri Güney Marmara fayının PW profilinde Manyas-Karacabey havzası ile Bandırma-Karadağ yükselimi arasında, PE profilinde ise Uluabat yükselimi ile Mudanya yükselimi arasında bir sınır olduğunu göstermektedir. Elde edilen yer elektrik modeller bölgedeki bilinen faylar ile uyumludur. Kabukta bulunan iletken tabakalar kısmi ergime ya da kabuktaki geçirimsiz zonlarda hapsolmuş sıvılar ile ilişkilendirilirken, yüksek özdirence sahip tabakalar ise düşük sıvı muhtevası ve yüksek rijidite ile ilişkilendirilmiştir.