Talidomidin dendritik hücrelerdeki bağışıklık kontrol noktaları üzerindeki etkisi

Dendritik hücreler (DC'ler) bağışıklık tepkisini düzenlemek için antijenleri etkili bir şekilde parçalar ve iletir. Dendritik hücreler (DC'ler) antijene özgü T lenfositleri aktive edebilir veya inhibe edebilir. Bir sakinleştirici olan talidomid, konjenital malformasyonlara neden olma eğilimi nedeniyle geri çekildi. Bu ilacın anti-inflamatuar ve anti-anjiyojenik özellikleri bağışıklık sistemini baskılamaya yardımcı olur. Bu araştırma, talidomidin monosit kaynaklı dendritik hücrelerde immünolojik kontrol noktası gen ifadesini nasıl etkilediğini incelemektedir. Talidomid, birden fazla hücresel sinyal yolunu bozar ve bağışıklık sistemini düzenlediği bilinmektedir. MACS, Ficoll işleminden sonra periferik kan mononükleer hücrelerinden (PBMC'ler) monositleri izole etmek için kullanıldı. GM-CSF ve IL-4, 6 kuyulu plakalardaki monositlere uygulandı. Bundan sonra, plaka 0C37 inkübatörüne kondu ve kontaminasyon açısından günlük olarak kontrol edildi. Üçüncü gün, kuyuların ortamının yarısı kademeli olarak sitokin içeren ortamla değiştirildi. Mo-DC farklılaşmasının akış sitometrisi ölçümünden sonra talidomid verildi. Talidomid tedavisini değerlendirmek için, mo-DC fenotipini araştırmak için akış sitometrisi kullanıldı. Tedavi gören ve görmeyen mo-DC gruplarında farklı kontrol noktalarıyla ilişkili bağışıklık genlerini ölçmek için gerçek zamanlı PCR yapıldı. Araştırma, talidomidin uygulamadan sonra dendritik hücrelerde CD86 ve HLA-DR ekspresyonunu artırdığını buldu. Bu nedenle, dendritik hücre büyümesini ve fonksiyon belirteçlerini etkileyebilir. Talidomid enjeksiyonundan sonra, dendritik hücrelerde (DC'ler) daha düşük seviyelerde immünolojik kontrol noktaları LAG3 ve VISTA vardı. Bu hücreler daha fazla B ve T-lenfosit zayıflatıcıya (BTLA) sahiptir. Bu deney, talidomidin DC hücrelerini hedef alabileceğini ve özelliklerini değiştirebileceğini düşündürmektedir.