Anaerobik ve aerobik biyoreaktörlerde arıtma çamuru birleşik tasfiyesinin atık bozunması üzerindeki etkileri

Dünya üzerindeki katı atık ve atık su arıtma tesisi çamuru üretimi ekonomik, endüstriyel ve teknolojik gelişmelere bağlı olarak gitgide artmaktadır. Bu durum, sürdürülebilir katı atık ve çamur depolama problemini oluşturmaktadır. Özellikle, düzenli depolama alanı bulma sorunları, atık su arıtma tesisi çamurunun işleme maliyetinin yüksek olması ve çevresel endişeler yeni bir bertaraf metodu bulma zorunluluğunu ortaya koymuştur. Artıma çamurlarının bertarafı için yakma, yüzeysel depolama ve kompostlama gibi birçok alternatif olmasına rağmen, arıtma çamurlarının katı atıklarla birlikte aerobik ve anaerobik biyoreaktörlerde birleşik tasfiyesi en çok kullanılan ve en ekonomik metotdur. Bundan dolayı bu çalışma, verimli ve uygun maliyetli bir depolama sistemi belirlemek ve değerlendirmek için iki aşamalı laboratuvar deneyleri yapılarak, çamurların katı atıklarla birlikte anaerobik ve aerobik biyoreaktörlerde bileşik tasfiyesi ile ilgili bilgi edinmeyi amaçlamaktadır. Bu aşamalar optimum katı atık ve arıtma çamuru oranını belirlemek için anaerobik biyoreaktörlerin kullanıldığı laboratuvar ölçekli ve sonrasında çamur eklentisinin katı atık stabilizasyon prosesi üzerindeki etkilerini belirlemek için aerobik ve anaerobik biyoreaktörlerin kullanıldığı pilot ölçekli aşamaları içermektedir. Çalışmanın sonucunda, laboratuvar ölçekli reaktörlerde çamurların katı atıklarla birlikte bileşik tasfiyesinin umut vaadeden bir metot olduğu görülmüştür. Bu metot, anaerobik biyoreaktörlerde katı atık stabilizasyonunu hızlandırırken, çamurun enerji potansiyeli faydalı bir şekilde kullanılabilmektedir. Pilot ölçekli reaktörlerde ise, havalandırmanın sızıntı suyunu işlemede uygun bir metod olduğunu, stabilizasyonu hızlandırdığını ve organik ve nitrojenlerin hızlıca giderimini sağladığını ortaya koymaktadır. Bir diğer taraftan anaerobik biyoreaktörlerde CH4 üretiminin daha verimli bir metot olduğu gözlemlenmiştir.