Dil öğretiminde dramanın uygulanması: İngilizceyi yabancı dil olarak lise düzeyinde öğrenenlerin tutum ve öz-yeterlikleri üzerindeki etkilerinin araştırılması

Drama, geçmişten günümüze uzanan bir sanat formu olarak, eğitim bağlamında çeşitli amaçlarla sıklıkla kullanılmakta ve öğrencilerin öğrenme deneyimlerini geliştiren bir araç olarak geniş ölçüde kabul görmektedir. Bu çalışma, drama tabanlı etkinliklerin lise öğrencilerinin İngilizce öğrenmeye yönelik tutumları ve İngilizce dil edinimi konusundaki öz-yeterlik inançları üzerindeki potansiyel etkilerini araştırmaktadır. Karma yöntem araştırma tasarımı benimsenen çalışmada, nicel ve nitel yaklaşımlar bir arada kullanılmaktadır. Nicel veriler, iki ön-test ve son-test anketi yoluyla toplanmıştır: biri İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenmeye yönelik tutumları, diğeri ise dört dil becerisine ilişkin öz-yeterlik inançlarını ölçmeyi amaçlamaktadır. Nitel veriler ise yüz yüze yarı yapılandırılmış görüşmeler, öğrenci günlükleri ve gözlem formları aracılığıyla elde edilmiştir. Bu veriler, drama tabanlı etkinliklerin deney grubu üzerindeki tutum ve öz-yeterlik inançlarına etkisini derinlemesine incelemek amacıyla kullanılmıştır. Amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilen özel bir liseden 36 öğrenci, deney ve kontrol gruplarına ayrılmıştır. Müdahale süreci sekiz hafta sürmüştür. Nicel bulgular, drama tabanlı etkinliklerin deney ve kontrol grupları karşılaştırıldığında, lise öğrencilerinin İngilizce öğrenmeye yönelik tutumları ve öz-yeterlik inançları üzerinde olumlu bir etkisi olduğunu göstermektedir. Ancak, deney grubu içinde yalnızca ön-test ve son-test sonuçları karşılaştırıldığında, tutum düzeylerinde gözlemlenen iyileşmeler istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Buna karşılık, yarı yapılandırılmış görüşmeler ve öğrenci günlüklerinden elde edilen nitel bulgular, katılımcıların drama tabanlı etkinliklere ilişkin son derece olumlu algılara sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, bulgular, drama tabanlı etkinliklerin öğrencilerin İngilizce öğrenmeye yönelik tutumlarında ve öz-yeterlik inançlarında olumlu bir değişim sağlayabileceğini göstermektedir. Araştırma, dramanın etkili bir pedagojik araç olarak dil eğitimi müfredatına dahil edilmesinin öğrenme çıktılarının iyileştirilmesine katkı sağlayabileceğini önermektedir.