İnmeli bireylerde dansla tedavinin denge, düşme, postür ve gövde kontrolüne etkilerinin araştırılması

İnmeli bireylerde, dansla tedavinin denge, düşme, postür, gövde kontrolü, fonksiyonel bağımsızlık ve anksiyete üzerine etkilerini araştırmak amacıyla yapılan çalışmaya, yaşları 18-45 yıl arasında değişen, 18'i kadın, 24'ü erkek toplam 42 birey dahil edildi. Bireyler tedavi (28,57± 10,59) ve kontrol (34,05 ± 9,95) grubu olarak iki gruba ayrıldı. Her grupta 21 birey yer aldı. Kontrol grubuna klasik fizyoterapi ve sanat etkinliği, tedavi grubuna ise klasik fizyoterapiye ek olarak dansla tedavi uygulandı. Bireylerin denge değerlendirmeleri için Berg Denge Ölçeği ve Mini-BESTest kullanıldı. Düşmenin değerlendirilmesinde, Uluslararası Düşme Etkinliği Ölçeği, postürün değerlendirilmesi için İnmeli Hastalarda Postüral Değerlendirme Ölçeği, gövde kontrolü için Gövde Bozukluk Ölçeği uygulandı. Günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlığı Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği ile değerlendirilirken, anksiyete için Beck Anksiyete Ölçeği kullanıldı. Tedavi ve kontrol grubundaki hastalara 8 hafta boyunca, haftada 2 gün fizyoterapist eşliğinde tedavi uygulandı ve 16 seans sonunda her iki grupta tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmeler yapıldı. Elde edilen sonuçlara bakıldığında, denge, düşme, postür, gövde kontrolü, fonksiyonel bağımsızlık ve anksiyete açısından grup içi karşılaştırmalarda her iki grupta da tedavi sonrası lehine anlamlı farklılık elde edildi (p<0,05). Gruplar karşılaştırıldığında, gövde kontrolü açısından gövde bozukluk ölçeği statik oturma dengesi sonuçları dışında, değerlendirilen tüm parametrelerde tedavi grubunun daha etkin olduğu gözlendi (p<0,05). Sonuç olarak çalışmamızda, inmeli bireylerde denge, düşme, postür, gövde kontrolü, fonksiyonel bağımsızlık ve anksiyete üzerinde klasik fizyoterapiye ek olarak uygulanan dansla tedavinin iyileştirici etkilerinin daha fazla olduğu görüldü. Dansla tedavi bu hastaların rehabilitasyonunda uygulanabilir bir yaklaşım olarak düşünülebilir.