Erken yaşta İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin öğretmenlerinin etkileşimsel konuşmayı uyarlama stratejilerini kullanımı

Bu çalışma, dil öğreniminin sınıfta etkileşimli ve değiştirilmiş öğretmen söylemi yoluyla kolaylaştırıldığı bulgusu ışığında (Thomas, 2012), öğretmenin konuşmasının İstanbul, Türkiye'de genç yaşta yabancı dil olarak İngilizce öğrenen öğrenciler bağlamında incelemeyi amaçlamıştır. Öğretmenlerin genç öğrenciler için girdiyi anlaşılır ve anlamlı kılmak için kullanabilecekleri belirli kalıp türlerini araştırmak amacıyla, genç yaşta yabancı dil olarak İngilizce öğreten 10 öğretmenlerin ilkokul ve okul öncesi öğrencileriyle etkileşimleri, ders gözlemleri ve öğretmen görüşmelerinin ses kayıtları yoluyla toplanmıştır. İlkokul bağlamında, Birinci sınıftan dördüncü sınıfa kadar, her kademe için iki İngilizce öğretmeninin iki oturumundan veriler toplanmıştır. Bu toplamda 16 oturum yapar. Ayrıca okul öncesi bağlamına yönelik olarak, dört-beş yaş ve beş-altı yaş sınıf grubu olarak, her yaş grubundan bir ders olarak iki İngilizce öğretmeninin iki oturumundan veriler toplanmıştır. Bu toplamda dört oturum yapar. Ayrıca, bu veriler aynı öğretmenlerle, genç öğrencilerle etkileşimsel dili kullanma konusundaki kavramsal anlayışlarını ve belirli anlam müzakere stratejilerini kullanıp kullanmayacaklarını öğrenmek için yarı yapılandırılmış görüşmelerle de desteklenmiştir. Çalışmada nitel çalışma tasarımı kullanılmıştır. Çalışmada toplanan nitel veriler, öğretmenlerin öğrencileriyle sözlü etkileşimlerinin amacını öğrenmek için söylem analizi yoluyla analiz edilmiştir. Görüşme verileri için içerik analizi yöntemi de kullanılmıştır. Söylem analizi doğası gereği tümevarımsal olsa da, veri analizi için bir kod şeması oluşturmak için literatürden belirli kalıplar da kılavuz olarak kullanılmıştır. Sonuçlar, genç yaşta yabancı dil olarak İngilizce öğreten öğretmenlerinin, genç yaştaki öğrencilerine öğretirken girdiyi anlaşılır kılmak için derslerinde çeşitli konuşma değiştirme stratejileri uyguladıklarını göstermiştir. Bu stratejiler yedi tema altında kategorize edildi: dil kaynaklarının değiştirilmesi, öğretmenlerin ekosu, öğretmenlerin öğrenciye yardımı, öğretmenlerin konuşma çerçeveleri, öğretmenlerin etkileşimsel geri bildirimleri, öğretmenlerin bilgiyi ölçmeye yönelik soruları ve öğretmenlerin ekosal soruları. Öte yandan, yarı yapılandırılmış görüşmeler, genç öğrenciler için girdiyi anlaşılır kılmak için oturumlarında bilinçli olarak konuşma değiştirme stratejileri kullandıklarını ortaya koydu. Öğretmenlerin konuşma değiştirme stratejilerini kendi bildirdikleri ve fiili kullanımları, yarı yapılandırılmış görüşmeler sırasında aynı katılımcıların gözlem kontrol listelerine kıyasla tam olarak uyuşmasa da, bu konuşma değiştirme stratejileri temel olarak yedi tema hakkındaydı: detaylandırma, sadeleştirme, akran yardımı, tekrarlama, eko sorular, bilgiyi ölçmeye yönelik sorular, ve rol yapma. Bu çalışma, (çok) genç İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin, öğretmenleri tarafından etkileşimsel konuşma değiştirme stratejilerinin Türkiye bağlamında kullanımını araştırarak önemli bir boşluğu doldurmaktadır. Bu çalışma aynı zamanda öğretmen eğitimi ve dil öğretimi alanı için çeşitli çıkarımlar önermiştir. Başlangıçta, öğretmen konuşmasının dil öğrenimi üzerinde kolaylaştırıcı bir etkisi olduğu açıktır; bu nedenle okullar bunu kabul etmeli ve genç öğrencilerin tüm EFL hizmet öncesi ve hizmet içi öğretmenleri mesleki gelişimleri için öğretmen konuşması eğitim programları aracılığıyla desteklenmelidir. İkincisi, bu eğitim programları öğretmenlerin strateji kullanımı konusunda farkındalık kazanmaları için fırsatlar sunabilir, böylece öğretmenler ve sınıftaki genç öğrenciler arasındaki iletişim bozulmalarını önleyebilir. Bu nedenle, değiştirilmiş etkileşimler, genç öğrencilerin anlam oluşturma mekanizmalarını destekleyebilir.