Lagrangıan tutarlı yapı analizleri kullanılarak anevrizma kesesi içerisindeki durağan bölge oluşumlarının tespiti ve akış saptırıcı stentlerin etkinliklerinin incelenmesi

Akış saptırıcı stentler genellikle karotid arterlerdeki dev anevrizmaların tedavisinde kullanılmaktadır. Bu stentler anevrizma kesesi içerisine giren kan akışını azaltmayı vaat etse de, stent anevrizma boynuna yerleştirildikten sonra anevrizma içindeki hemodinamik hakkında çok az şey bilinmektedir. Gözeneklilik, etkin metal yüzey alanı (EMYA), ağ yoğunluğu, geçirgenlik ve stentin iç direnç faktörü, akışın saptırılmasını doğrudan etkilemektedir. Bu tez üç sayısal model içermektedir. Her modelde kan, Newtonian olmayan bir sıvı olarak modellendi ve giriş koşulu olarak Womersley hız profili kullanıldı. Sayısal bir modelde Akışkan-katı etkileşimi (AKE) analizi gerçekleştirildi, ancak AKE'nin analiz üzerindeki etkisi Sonlu-zamanlı Lyapunov üssü (SZLÜ) sonucunda önemli bir fark yaratmadı ve normal analiz süresini sekiz kat artırdı. LYT teknikleri anevrizma içerisindeki durgun bölgelerin zaman evrim mekanizmalarını değerlendirmek için kullanıldı. Bu tezin amacı anevrizma boynuna yerleştirilen akış saptırıcı (AS) stent etkinliğinin anevrizma kesesi içerisinde oluşturdukları durgunluk alanlarına göre karşılaştırmasını sağlamaktır. Anevrizma kesesindeki durgun bölgeleri belirlemek için geriye dönük SZLÜ, hiperbolik zaman ve parçacık analizleri kullanıldı. Fred AS stent implante edilmiş anevrizmadaki durgunluk alanı, Surpass AS stent implante edilmiş anevrizmadaki durgunluk alanının yaklaşık 4,8 katıdır. Ayrıca, LTY analizinin zamana bağlı sonuçları, 72- ve 96- telli Surpass AS stentlerin, 48 tel sayılı stente kıyasla kan akışının çoğunu ana artere yönlendirildiğini göstermektedir. Anevrizma boynunda FRED 4017 stent kullanıldığı durumda ağırlıksız kan akışı parçacıklarının yaklaşık yüzde 40'ının (FRED 4038 ve 4539'dan fazla) anevrizma içinde kaldığı, stentsiz durumda ise parçacıkların yalnızca yüzde 0.35'inin anevrizma kesesi içinde kaldığı fark edilmiştir. LTY tekniklerinden elde edilen SZLÜ alanları, tedaviden hemen sonra elde edilen hastanın sayısal çıkarımlı anjiyografi görüntüleri ile durgunluk bölgesinin saptanmasında iyi bir uyum göstermektedir.