Biyoreaktör düzenli depolama sahasında orta yaştaki atığın stabilizasyon potansiyelinin incelenmesi

Katı atık üretimi insan hayatının vazgeçilmez bir sonucudur. Büyük bir artış gösteren katı atık üretimi depolama sahaları ve özellikle biyoreaktör depolama alanları kullanımını kaçınılmaz kılmıştır. Çalışmalar, evsel katı atıkların aerobik ve/veya anaerobik ortamdaki depolama sahası içerisindeki nem ihtivasının kontrolü ve arttılması ile kolayca ayrışabildiğini göstermiştir. Yapılan bazı çalışmalar, biyoreaktör depolama sahalarının biyogazın geri kazanımında uygunluğunu ve maliyet açısından da verimliliğini arttırdığını ve bunun sonucunda da kaçak emisyonlarının azaltıldığını göstermiştir. Bu özellik de, enerji geri kazanımı projeleri için biyoreaktörlerin faydalı bir şekilde kullanımı için fırsat sağlamaktadır. En çok kullanılan metod ise biyoreaktör depolama sahalarını oluşturan ve atık ayrışmasını arttıran sızıntı suyunun geri devridir.Bu çalışmanın amacı, depolama sahalarından alınan stabilize olmuş atığın ayrışma evrelerinin Retrofit Biyoreaktör kapsamında incelenmesidir. Stabilizasyona uğramış olan atığın kalan ayrışma potansiyelinin incelenmesi ile atık depolama sahalarının rehabililtasyonunn geliştirilmesi hakkında önemli bir bilgiye ulaşılması açısından önemlidir. Depolama sahasından alınan belirli bir ayrışma evresinde olan atığın işletilmesi, atık içerisindeki atık ayrışma fazlarının özelliklerinin biyoreaktör kapsamındaki işleyişinin anlaşılması açısından önemlidir. Bu çalışma mevcut konvansiyonel sahaların biyoreaktör olarak işletilmesi ve vahşi depoların rehabilitasyonu açısından önemlidir.