İşkoliklik, evlilik doyumu ve benlik saygısı arasındaki ilişkiyi incelemeye yönelik bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, işkoliklik, evlilik doyumu ve benlik saygısı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç doğrultusunda bu çalışma ilişkisel tarama modelinde tasarlanmıştır. Çalışmanın örneklemini Sakarya ilinde istihdam edilen 260 çalışan oluşmaktadır. Çalışmada veriler kişisel bilgi formu ve standardize ölçekler yardımıyla toplanmıştır. Veri analizinden elde edilen bulgulara göre; çalışanların evlilik doyumu düzeyleri, ölçekten alınabilecek en yüksek puana yakın düzeyde tespit edilmiştir. Evlilik doyumu puanlarının çalışanların demografik özelliklerinden cinsiyete göre anlamlı düzeyde farklılaştığı ve erkek çalışanların evlilik doyumu düzeylerinin kadın çalışanlardan anlamlı şekilde yüksek olduğu saptanmıştır. Evlilik doyumu düzeylerinin eğitim durumu, evlilik süresi, yaş, çalışılan pozisyon, çalışılan sektör, kurumdaki çalışma süresine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Çalışmada benlik saygısı düzeyleri ile ilgili elde edilen bulgulara göre ise katılımcıların orta seviyede benlik saygısına sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların demografik özelliklerinden cinsiyet, yaş, evlilik süresi, eğitim durumu, çalışılan sektör ve mevcut kurumda çalışma süresi değişkenlerine göre benlik saygılarında anlamlı düzeyde farklılaşma olmadığı; sadece çalışılan pozisyon değişkenine göre üst kademe çalışanlarının benlik saygısı puanlarının anlamlı düzeyde yüksek olduğu sonucu tespit edilmiştir. Çalışmada işkoliklik düzeyi ile ilgili bulgulara göre katılımcıların ortalama bir işkoliklik düzeyine sahip oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Demografik özelliklerle ilgili fark testleri incelendiğinde ise demografik özelliklerden cinsiyete göre işkoliklik düzeyinin anlamlı şekilde farklılaştığı ve kadınların daha yüksek işkoliklik puanlarına sahip oldukları saptanırken; eğitim durumu, evlilik süresi, yaş, çalışılan pozisyon, çalışılan sektör ve çalışma süresi özelliğine göre işkoliklik düzeylerinin anlamlı şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Katılımcıların evlilik doyumu düzeyleri ile işkoliklik düzeyleri arasında ise istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Yine aynı şekilde, çalışanların benlik saygısı düzeyleri ile işkoliklik düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Çalışmanın son bölümünde ise elde edilen bulgular geçmiş yazın ışığında tartışılmış, uygulamacılara ve araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.