K.T.Ü. kampüsündeki açık mekanların gençlerin stres yönetimindeki etkisinin destekleyici tasarım teorisi kapsamında değerlendirilmesi

Günümüzde, özellikle kentsel yaşam koşullarında yaşayan bireyler, stres ile sıklıkla mücadele etmek durumundadır. Üniversite yılları, bireylerin yeni sorumluluklar ve beklentilerle karşılaştığı, dolayısıyla yoğun bir değişim ve uyum sürecinin yaşandığı bir dönem olarak öne çıkmaktadır. Bu geçiş dönemi, bireylerin yüksek düzeyde strese maruz kalabileceği bir başlangıç noktası niteliğindedir. Kampüsler, öğrencilerin yeni arkadaşlıklar kurmalarına, günlük yaşamın stresinden uzaklaşmalarına, sosyal becerilerini geliştirmelerine ve bir topluluk duygusu içinde olmalarına olanak tanır. Kampüslerin sağladığı bu imkanlar, öğrencilerin yaşam kalitesini artırarak, refahlarını olumlu yönde etkileyebilir ve psikolojik sağlıklarını güçlendirebilir. Bu bağlamda, kampüs peyzaj tasarımının öğrencilerin algıları ve ihtiyaçları doğrultusunda planlanması, üniversite yaşamının kalitesini belirleyen önemli bir faktördür. Araştırma içeriğini oluşturan literatür taramasında öncelikle stres kavramı, peyzaj tasarımını değerlendirmeye ilişkin kuramlar ve Ulrich'in Destekleyici Tasarım Teorisi ele alınmış daha sonra stres, kampüs ve genç kullanıcı arasındaki etkileşim tartışılmıştır. Araştırma içeriğini oluşturan araştırma modelinde ise öğrencilerin hissettiği stresin, kampüs açık mekanlarının kullanımıyla azaldığını değerlendirmek amaçlanmıştır. İki aşamadan oluşan araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. İlk aşamada gözlem ve anket çalışması ile çalışma alanları belirlenmiştir. Daha sonra, anket tekniği ve Likert tutum skalası kampüs açık mekanlarının Destekleyici Tasarım Teorisi ile stres kavramı üzerindeki etkisi değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre kampüs açık mekanları kullanımı ile öğrencilerin stresinin azaldığı ve olumlu yönde olduğu tespit edilmiştir. Bu sayede stres, kampüs ve genç kullanıcı arasında anlamlı bir ilişki olduğu ortaya koyulmuştur.