Kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi

Toplumsal ihtiyaçları karşılamak amacıyla yapılan kamu harcamalarının özellikle sosyal refah açısından ülkeler için önemi büyüktür. Kamu harcamalarının zamanla ekonomi içinde kapladığı alanın büyümesi göz önünde bulundurulduğunda kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin yönü politika yapıcılar ve araştırmacılar için büyük önem taşımaktadır. Kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkiyi yorumlayan görüşler Wagner Kanunu ve Keynes Hipotezi olmak üzere iki kutupta toplanmıştır. Wagner (1883), ekonomik büyümeden kamu harcamalarına doğru; Keynes (1936) ise kamu harcamalarından ekonomik büyümeye doğru bir ilişkinin olduğunu ileri sürmüştür. Bu çalışmada, kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki panel verileri ile yapılan analizde G-20 ülkeleri için 1994-2017 dönemi verileri ve Türkiye için 2000-2016 dönemi verileri kullanılarak incelenmiştir. Elde edilen bulgular, G-20 ülkeleri için Wagner Kanunu'ndan ziyade Keynes Hipotezi'nin geçerli olduğu; Türkiye için ise hem Wagner Kanunu'nun hem de Keynes Hipotezi'nin birlikte geçerli olduğu yönündedir. Bu doğrultuda, kamu harcamalarının G-20 ülkeleri için genel olarak ekonomik büyümenin sağlanması amacıyla bir politika aracı olarak kullanılabileceği; Türkiye'de ise durgunluk dönemlerinde kamu harcamalarının iktisat politikası aracı olarak kullanılabileceği ve enflasyonist dönemlerde ise ekonomik büyüme oranının kontrol edilerek mali disiplinin sağlanıp ekonomik istikrarsızlığın giderilmesi amacıyla kullanılabileceği söylenebilir.