Kanun çalgısının okul müzik eğitiminde kullanımına yönelik geliştirilen sistematik yaklaşımlar ve etkililik düzeyleri

Bu araştırma, kanun çalgısının ilköğretim müzik öğretimi programında farklı yaklaşımlarla kullanılması ve araştırmacı tarafından oluşturulan öğretim sisteminin öğrenciler üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubu, Millî Eğitim Bakanlığına bağlı Esenkent Şehit Bedri Sinan Çolak Ortaokulunda öğrenim gören (n=20) 8. sınıf öğrencileri tarafından oluşturmuştur. Araştırmada ön test ve son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma grubu öğrencileri yansız atama yoluyla kontrol grubu (n=10) ve deney grubu (n=10) olarak belirlenmiştir. Deney grubu öğrencilerine araştırmacı tarafından hazırlanan bir öğretim sistemi sekiz haftalık süreç içerisinde uygulanırken kontrol grubu ile dersler geleneksel yöntemlerle sürdürülmüştür. Deneysel işlem sürecinin ilk aşamasında denklik testi devamında ise ön test ve son test uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Ön test – son test aşamalarında öğrencilerin işitme ve seslendirme becerilerini belirlemeye yönelik dereceli puanlama anahtarı ve dereceli puanlama anahtarına ilişkin uzman görüşü alma formu kullanılmıştır. Ön test ve son test aşamalarında öğrencilerin performanslarına ait görüntü kayıtları alınmış ve sonrasında ise uzmanlar tarafından değerlendirme aşamasına geçilmiştir. Elde edilen verilerin analizi için, kontrol ve deney grubu öğrencilerinin ön test ve son test sonuçları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek amacıyla Mann – Whitney U Testi kullanılmıştır. Denklik testi sonuçlarında "TestMaker 9. 3" paket programı, ön test ve son test aşamasının sonuçlarında ise "SPSS 20" paket programları kullanılmıştır. Ön test sonuçlarında, hem kontrol hem de deney grubu öğrencilerinin işitme ve seslendirme becerilerine yönelik puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmemiştir (U=49,000; p>0.05). Sıra ortalamaları dikkate alındığında deney grubu öğrencilerinin kontrol grubu öğrencilerine göre işitme ve seslendirme becerileri bakımından daha yüksek bir ortalamaya sahip oldukları fakat bu farkın istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşturmadığı söylenebilir. Son test sonuçlarında ise kontrol ve deney grubu öğrencilerinin işitme ve seslendirme becerilerine yönelik puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (U=7,000; p<0.05). Sıra ortalamaları ve toplamları öneme alındığında deney grubu öğrencilerinin kontrol grubu öğrencilerine göre işitme ve seslendirme becerileri bakımından daha yüksek puanlara sahip oldukları görülmektedir. Bu sonuçlar doğrultusunda deney grubu içi uygulanan eğitimin kontrol grubunda verilen eğitime göre öğrencilerin genel seslendirme becerilerini istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde arttırdığı söylenebilir. Elde edilen sonuçlar bir bütün olarak ele alındığında araştırmacı tarafından hazırlanan öğretim sistemi üzerinden olumlu sonuçlara ulaşıldığı görülmektedir. Anahtar Sözcükler: Eğitim, müzik eğitimi, kanun çalgısı, işitme ve seslendirme becerisi.