Kara kuşak ve üstü judo sporcularının antrenör sporcu ilişkisi ile sporda başarılı ve başarısızlık nedenleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Judo, sadece fiziksel yeteneklerin değil, aynı zamanda mental dayanıklılık ve psikolojik hazırlığın da önemli olduğu bir dövüş sanatıdır. Bu bağlamda, antrenör- sporcu ilişkisinin kalitesi, sporcuların performansını önemli ölçüde etkileyebilmektedir. Çalışmanın amacı, antrenör-sporcu ilişkisinin sporcuların başarı ve başarısızlıkla ilgili algıları üzerindeki etkisini ortaya koymaktır. Bu çalışmada, antrenörlerin iletişim becerileri, otorite kullanımı ve empatik yaklaşımlarının, sporcuların psikolojik dayanıklılıkları ve başarıya ulaşmadaki kararlılıkları üzerindeki doğrudan etkileri değerlendirilmiştir. Aynı zamanda, bu çalışma, sporcular ve antrenörler arasındaki etkileşimin, genel takım dinamikleri ve bireysel performans üzerindeki etkilerini göz önünde bulundurarak, spor yönetimi literatürüne katkı sağlama amacı taşımaktadır. Çalışmanın yöntemi kapsamında birden fazla değişken arasındaki ilişki ve farka bakıldığından ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, Türkiye'nin farklı bölgelerinde yer alan Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerine bağlı spor salonlarında judo branşında kara kuşak ve üstü judo sporculardan oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise farklı bölgelerden seçilmiş 16 il merkezindeki Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerine bağlı spor salonlarında judo branşında kara kuşak ve üstü judo sporcularından 204 kadın ve 327 erkek olmak üzere toplam 531 sporcudan oluşmaktadır. Veriler toplanırken iki ölçekten faydalanılmıştır. Söz konusu ölçekler; Sporcular için Antrenör Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği (SADDÖ) ve Sporda Başarı Sorumluluğu Ölçeği (SBSÖ) olmaktadır. Araştırmada verilerin çevirim içi platformlarda Google formlar aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmada veri setinin normallik varsayım testi sonrası normal dağılımın tespiti durumunda judo sporcuları ve antrenörlerinin öz yeterlikleri ile cinsiyet, eğitim durumu, antrenörlerin kademesi ve antrenörlük millilik durumu arasındaki farklılaşmayı test etmek amacıyla Bağımsız Örneklem T Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA); yine judo antrenörlerinin öz yeterlikleri ile yaşları ve meslek yılları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, güçlü bir antrenör-sporcu ilişkisinin, sporcuların başarıya ulaşmasında kritik bir rol oynadığını göstermektedir. Sonuçlar, olumlu ve destekleyici bir antrenörlük yaklaşımının sporcuların zihinsel gücünü ve motivasyonunu arttırdığını, bu durumun da başarı oranlarını yükselttiğini ortaya koymaktadır. Ayrıca, başarısızlık durumunda sporcuların antrenörlerinden aldıkları destek, bu durumların üstesinden gelmelerinde belirleyici bir faktör olarak belirlenmiştir. Bu bulgular, antrenörler için etkili iletişim ve liderlik stratejileri geliştirilmesinin önemini vurgulamakta, böylece sporcuların hem bireysel hem de takım olarak başarılarını maksimize etmelerine olanak tanımaktadır. Anahtar sözcükler: Kara Kuşak, Judo, Sporcu, Başarı, Antrenör