Formulation and characterization of clove and thyme oil emulsions

Esansiyel yağlar bitkilerin çiçek, kabuk, sap ve kök gibi çeşitli yerlerinden elde edilen doğal aromatik bileşiklerdir. Gösterdikleri antimikrobiyal, antioksidan ve tedavi edici özellikleri sebebiyle eski çağlardan beri tıp, kozmetik ve gıda alanlarında kullanılmışlardır. Özellikle son zamanlarda sentetik katkı maddelerine karşı yerleşen olumsuz düşünceler esansiyel yağların gıda endüstrisinde kullanımını oldukça arttırmıştır. Bu çalışmanın amacı kekik ve karanfil esansiyel yağlarıyla oluşturulmuş emülsiyonların gıda ürünlerinde doğal katkı maddesi olarak yer almasını sağlamaktır. Yağlar oldukça uçucu ve kokulu damlacıklar olduğundan çalışmada homojenize emülsiyonlar üretilmiştir. Böylelikle, esansiyel yağların fazla tüketimi azaltılmış ve uzun süre stabil yağ sistemleri elde edilmiştir. Emülsiyonlarda iç faz olarak esansiyel yağlar, dış faz olarak sürfektan ve saf su kullanılmıştır. Sürfektan olarak Tween 80 kullanılmıştır. Hacimce %2 ve %4 yağ içeren toplam 4 farklı formülasyona sahip emülsiyonlar mikroakışkanlaştırma yöntemiyle yüksek basınç altında homojenize edilmiştir. Emülsiyonların, parçacık boyutları, polidispersite indeksleri ve zeta potansiyel değerleri ölçülmüş, bunların stabilite üzerine etkilerine incelenmiştir. Emülsiyonların morfolojisi TEM ile analiz edilmiştir. Çokca antioksidan özellik gösterdiği bilinen bu yağlara ve emülsiyonlara antioksidan ve toplam fenolik madde testleri uygulanmış ve aralarında bir korelasyon olup olmadığına bakılmıştır. Ayrıca, Zamansal Alanda NMR Relaksometre kullanılarak T1 ve T2 relaksasyon zamanları ölçülmüştür. Karanfil yağı emülsiyonları ile daha küçük çaplı parçacıklara sahip emülsiyonlar elde edilmiştir. Sebebi karanfil ve sürfaktanın daha uyumlu olması olarak düşünülmüştür. Ancak kekik yağı emülsiyonları 3 ay boyunca dağılmadan durabilmişken, karanfil yağlı emülsiyonlarda homojenize edildikten kısa süre sonra bozulmalar başlamıştır. İnstabilite mekanizmasının esansiyal yağ içeren emülsiyonlarda oldukça yaygın olan Ostwald olgunlaşması olduğu düşünülmüştür. Stabilite sonuçları, polidispersite indekslerinin zamanla değişimi ile paralellik göstermiştir. Ancak zeta potansiyel değerlerinin stabilite ile bağına rastlanmamıştır. Yapılan antioksidan deneyleri sonucu karanfil yağının kekik yağından daha güçlü antioksidan ajanı olduğu görülmüştür. Ayrıca karanfil yağı emülsiyonlarının da kekik yağı emülsiyonlarına göre daha çok antioksidan maddeye sahip olduğu belirtilmiştir. Toplam fenolik madde miktarı antioksidan aktivite sonuçlarıyla pozitif korelasyon vermiştir. Özellikle karanfil yağında daha güçlü bir korelasyon tespit edilmiştir.