A rupture in urban memory: Vacant healthcare sites in the center of Ankara

Ankara'da son birkaç yıldır meydana gelen kentsel dönüşüm süreçleri kent merkezini olumsuz yönde etkilemekte ve kentsel sürekliliği göz ardı etmektedir. Kentte yaşanan bu olumsuz süreçlerden en çok etkilenen yer de çoğunlukla şehrin merkezi olmaktadır. Bu duruma örnek teşkil edip bu çalışmanın araştırma konusu olan bir başka güncel kentsel dönüşüm süreci de Ankara'nın hala işler durumda olan köklü kamu hastanelerini yitirmesidir. Ankara şehir merkezindeki birçok kamu hastanesi (Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi (1924), Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi (1953), Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesi (1949), Dışkapı Çocuk Hastanesi, Ankara Fizik Tedavi Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi) 2019 yılı itibariyle devlet tarafından boşaltılarak teker teker işlevsiz hale getirilmiştir. Bahsi geçen sağlık yerleşimlerinin yanı sıra Sıhhiye Meydanı'nda yer alan ve Ankara'nın ilk modern binası olarak da bilinen Sağlık Bakanlığı yapısı da boşaltılarak Bilkent'teki yeni yerine taşınmıştır. Bu tez, kente uzun yıllardır hizmet eden bu sağlık yapılarını ve yerleşimlerini kentlinin gündelik hayatında ve kent deneyiminde yer edinmiş nitelikli birer kentsel servis olarak görmektedir. Aynı zamanda, bu kentsel mekanlar modern Türkiye'nin 20. yüzyıl toplumsal yaşamına da tanıklık etmiştir; bu nedenle şehrin kolektif belleğinde azımsanamayacak kadar önemli bir yere sahiptir. Öyle ki, bu yapıları sosyal tarih ve kültürel bellek gibi kavramların ışığında incelediğimizde, Ankara için nasıl bir kimlik tarif ettiklerini de gözden kaçırmamış oluruz. Kentlinin günlük yaşamında geniş yer kaplayan ve kent merkezi içerisinde önemli kamusal alanları tarif eden hastane yapılarının boşaltılması ve bu fonksiyonun merkezden ayıklanması kolektif bellekte kuşkusuz bir kopukluk yaratacaktır.