Killi zeminlerde ortaya çıkan kuruma çatlaklarının atık lastik parçaları kullanılarak engellenmesinin deneysel olarak incelenmesi

Yapısal bütünlüğün sağlanabilmesi için sağlam bir temel tabakasının varlığı vazgeçilemez bir gerekliliktir. Ancak insan kontrolünde olmayan yeryüzü sathında ve imar alanında sağlam zeminler bulabilmek mümkün değildir. Bu nedenle özellikle son beş yıllık zaman diliminde, iyi zemin ortamlarının azalması nedeni ile zemin iyileştirme yöntemleri ortaya çıkmıştır. Bu iyileştirme yöntemlerinde, farklı hedeflere yönelik farklı uygulamalar yapılsa da genelde iyileştirme sonucunda, zeminlerin kayma mukavemetlerinin arttırılması, geçirimliliklerinin kontrolü, plastisite değerlerinin azaltılması, oturmaların kontrolü gibi sonuçlar elde edilir. Bu çalışmada ise, atık lastiklerden üretilen fiber iplikçikler yardımı ile kuruma sürecinde olan kil tabakalarının çatlama eğilimlerinin kontrol altında tutulması konusu üzerinde durulmuştur. Islanma kuruma döngülerine maruz kalan killi tabakaların geçirimlilik özellikleri; çatlama davranışının etkisi ile dramatik olarak kaybolduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın temel amacı ise, atık lastiklerden üretilen iplikçikler ile killerin çatlamadan kurumalarını sağlayabilmeyi hedeflemiştir. Deneysel çalışmalar Aksaray Üniversitesi İnşaat Mühendisliği Bölümü Geoteknik Laboratuvarında kurulan özel bir düzenek yardımı ile yürütülmüştür. Avanos kili üzerinde yapılan çalışmalarda kil malzemesinin kuruma süreci yakın odaklı dijital fotoğraflama yöntemi kullanılarak gözlemlenmiştir. Elde edilen fotoğraflar görüntü işleme yazılımı ile değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Yapılan çalışmalar sonucunda atık lastiklerden elde edilen iplikçiklerin, killerin çatlamadan kurumaları yönünde oldukça etkin bir iyileştirici olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Karışım oranı olarak en optimum iplik katkı oranının %0.3 mertebesinde olması gerektiği çıkarımına ulaşılmıştır.