Coastal vulnerability assessment for Mersin and İskenderun bays, Northeastern Mediterranean

Kıyılar, dalga, rüzgar, akıntı, gel-git gibi doğal etkilere karşı hassas ve değişken alanlardır. İnsan aktiviteleri de kıyılar üzerinde baskı oluşturarak kıyıların değişimini hızlandırmaktadır. İklim değişikliği ve küresel su seviyesi yükselmesi de kıyıları etkileyen diğer faktörlerdir. Dolayısıyla, sosyo-ekonomik ve doğal çevre açısından önemli olarak kıyıların tanımlanması ve korunması önemli bir konu haline gelmektedir. Bu çalışmanın temel amaçlarından birisi, Mersin ve İskenderun Körfezi kıyılarını Kıyısal Kırılganlık İndeksi (KKİ) yöntemleri kullanılarak, doğal kuvvetlere ve insan kaynaklı faktörlere karşı kırılganlıklarına göre sınıflandırmaktır. Bu çalışmada kıyıların kırılganlığını değerlendirmek için beş farklı KKİ yöntemi kullanılmıştır. Tüm KKİ yöntemlerine kolayca uyum sağlayabilmek için bir Coğrafi Bilgi Sistemi (CBS) aracı geliştirilmiştir. Bu CBS aracı, araştırmacıların KKİ hesaplamalarını kolaylaştıracaktır. Ayrıca bu araç kıyıların doğal ve insan etkilerine karşı dirençlerinin arttırılması ve kıyıların korunması için gerekli önlemler alınmasında karar vericilere yardımcı olacaktır. Kıyısal kırılganlık analizlerine göre, çalışma bölgesinin 151 kilometresi çok yüksek derecede, 147 kilometresi yüksek derecede, 153 kilometresi orta derecede ve 138 kilometresi düşük derecede kırılgan olarak sınıflandırılmıştır. Bu çalışmada kırılganlığı etkileyen temel parametreler kıyısal eğim, arazi kullanımı ve nüfustur. Yüksek ve çok yüksek derecede kırılgan olan kıyılar, düşük eğimli, jeolojik ve jeomorfolojik yapıları zayıf, sosyo-ekonomik değerleri yüksek kıyı ovalarında bulunmaktadır. Bu yüksek ve çok yüksek kırılgan kıyılar genellikle Silifke ve Yumurtalık kıyıları arasında yer almaktadır.