İlaç kapsüllenmesinde ve DNA tümleşiklerinde lipozom kullanımı

Amfifilik nitelikteki yüzey-aktif maddeler, çözücüler içerisinde kendi kendilerine kümeleşerek, morfolojik açıdan farklı yapılar oluşturabilirler. Bu yapılardan biri de lipozomlardır ve fosfolipidlerden oluşurlar. Bu yapıda, lipidlerin hidrofobik zincirleri çift katmanlı yapıyı oluştururken, polar baş grupları da lipozom dışındaki ve çekirdekteki sulu bölgeye doğru yönelirler. Lipozomlar ince film yöntemi ile hazırlanabilirler. Büyüklüklerinin ve lamellar yapılarının kontrolü için, geleneksel yöntemler olan ekstrüzyon ve sonikasyon kullanılmaktadır. Bu sistemlerin yüzey yükleri, lipidlerin miktarı değiştirilerek ayarlanabilir. Lipozomlar hücre membranlarına benzer yapılar olduklarından, ilaç kapsüllemeleri ve gen taşımacılığında umut vaadedici sistemlerdir. Hücre membranı ile kolaylıkla kaynaşabildiklerinden, kapsülledikleri malzemeyi hücre içine serbest bırakarak ilaç taşıma sistemlerini taklit edebilirler ve gen taşımacılığında, genetik materyali taşıyıcı vektör olarak kullanılabilirler. Bu çalışmada, zwitterion DMPC ve anyonik DMPG sentetik fosfolipidleri kullanılarak ünilameler lipozomlar hazırlanmıştır. Lipozomların hazırlanması sırasında, fosfolipid karışımına kolesterol eklenerek, sistemin durağanlığı arttırılmıştır. İlk kapsülleme çalışmaları için, hidrofobik Vitamin-E ve hidrofilik Sitokrom-C seçilmiştir. Aynı lipozom sistemi, DNA fragmanlarını kodlayan Yeşil Floresan Proteininin kapsüllenmesi ve sonrasında hedef hücrelere yüksek transfeksiyon verimlilik ve düşük toksiklik değerleriyle taşınmasını amaçlayan, katyonik iki değerlikli Ca2+ varlığında ve yokluğunda yapılan, gen taşımacılığı deneylerinde de kullanılmıştır. Az oranda anyonik karakter gösteren lipozomlar, katyonik transfeksiyon ajanları ile omurgalıların retina hücreleri olan MIO-M1 Müller hücrelerinde, transfeksiyon verimliliği ve toksiklik açısından karşılaştırılmıştır.