Lisans öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumlarının ve memnuniyetlerinin incelenmesi ve uzaktan eğitim süreçlerine yönelik iyileştirme önerileri

Bu araştırmanın amacı, lisans öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile bu süreçten duydukları memnuniyet düzeylerinin belirlenmesi; bu iki değişkenin çeşitli demografik değişkenler açısından incelenmesi ve öğrencilerin görüşlerine dayalı olarak uzaktan eğitime yönelik iyileştirme önerilerinin ortaya konulmasıdır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Demografik Bilgi Formu, "Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği" ve "Uzaktan Eğitim Memnuniyet Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma, uzaktan eğitim deneyimi bulunan 102 lisans öğrencisinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Değişkenler arasındaki farkların incelenmesinde Bağımsız Örneklemler t-Testi kullanılmıştır. Ayrıca, açık uçlu sorulardan elde edilen nitel veriler betimsel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Araştırmanın nicel bulgularına göre öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumları genel olarak olumlu düzeyde, memnuniyet düzeyleri ise orta düzeyde bulunmuştur. Cinsiyet, fakülte ve sınıf düzeyi değişkenlerine göre uzaktan eğitime yönelik tutum ve memnuniyetin değişip değişmediği incelenmiştir. Ayrıca, tutum ile memnuniyet arasında pozitif yönlü, orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Nitel bulgulara göre öğrenciler, sistemin en güçlü yönü olarak "ders kayıtlarını tekrar izleyebilme" imkanını görürken; teknik altyapı yetersizliği, etkileşim eksikliği ve odaklanma sorunlarını temel engeller olarak belirtmişlerdir. Özellikle tamamen uzaktan eğitim yerine hibrit (karma) modellerin tercih edilmesi yönünde güçlü bir eğilim olduğu gözlenmiştir. Sonuç olarak, uzaktan eğitimde öğrenci memnuniyetini artırmak için pedagojik açıdan daha etkileşimli içeriklerin geliştirilmesi, öğretim elemanlarının çevrim içi öğretim becerilerinin desteklenmesi ve öğrenci görüşlerinin sistemli olarak değerlendirilmesi önerilmektedir.