Mahkûmların suç işleme sebepleri ve dindarlık düzeyleri (Diyarbakır cezaevi örneği)

İnsanlık tarihiyle paralel seyir izleyen suç ve ceza kavramlarının dini boyutuyla incelenmesi üzerine bugüne kadar birçok araştırma göze çarpmakla beraber bu konuda cezaevinde yapılan çalışma konusundaki belgeler yeterli derecede mevcut değildir. Bu konu da yapılan sınırlı araştırmaların ışığında anlaşıldığı üzere suç işleme ile dindarlık düzeyleri arasında bir bağ bulunmaktadır. Bu bağ genel olarak negatif yönlü bir seyir izlemektedir. Dindarlık düzeyinin azalması ile suç işleme oranında artış görülmektedir. Tezimizin genel amacı ise mahkûmların suç işleme sebeplerini ortaya koyarak ceza infaz kurumuna girdikten sonra dindarlık düzeylerinde ortaya çıkan farklılığı belirlemektir. Birinci bölümde konuya giriş yapılmış ve alt başlıklarda kapsam, sınırlılık, önem vb. konular açıklığa kavuşturulmuştur. Başlangıçta suç ve ceza kavramları çalışmamızda açıklanmış olup ardından bu iki kavramın tarihsel süreciyle ilgili bilgiler toplanıp Türk tarihiyle ilişkilendirilerek kısa açıklamalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde din ve dindarlık konuları üzerinde durulmuş ve dinde suç ve cezanın yeri saptanmaya çalışılmıştır. 3 semavi din ve ardından diğer dinler adı altında dinlerdeki suç ve ceza olguları açıklanmaya çalışıp örneklendirilmiştir. Dördüncü bölümde din ve dindarlık ile suç ve ceza arasında ilişki kurulmaya çalışılmış ve beşinci bölümde Diyarbakır cezaevinde yapılan anket çalışması ve mahkûmların bu çalışmada verdikleri cevaplar Tablolara aktarılıp çıkan sonuçlar açıklanmıştır. Çalışmamızın sonunda elde edilen bulgular genel olarak sonuç kısmında aktarılmıştır.