Essays on macroeconomics

Bu çalışma, makroekonomi üzerine üç makaleden oluşmaktadır. Birinci makalede, faiz oranlarının vade yapısı uluslararası bir çerçevede makro-finans perspektifiyle modellenmiştir. Diğer makaleler Türkiye ekonomisi üzerinedir. İkinci makalede, Türkiye ekonomisinin potansiyel büyüme oranı hesaplanmıştır. Son olarak, üçüncü makalede Türkiye'de 2001 sonrası para politikası uygulamaları incelenmiştir. Birinci makalede, iki ülkenin makroekonomik ve finansal değişkenleri arasındaki etkileşimi dikkate alan bir afin vade yapısı modeli geliştirilmiştir. Tüketici tercihleri yapısal olarak modellenmiş ve makroekonomik değişkenlerin indirgenmiş formda olduğu varsayılmıştır. İki ülke ekonomisi arasındaki ilişki örtülü faiz haddi paritesi üzerinden kurulmuştur. Sonra Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere verisi kullanılarak modelin ampirik bir uygulaması yapılmıştır. Bir ülkedeki ekonomik dinamiklerin diğer ülkenin nominal vade yapısını ne ölçüde açıkladığı sayısal olarak gösterilmiştir. Her ülkenin tahvil getirisinin çoğunlukla kendi iç faktörleriyle açıklandığı ve ülkeler arası etkileşimin A.B.D. tahvil fiyatlamasında daha belirgin olduğu bulunmuştur. İkinci makalede, iki değişkenli filtre kullanılarak Türkiye'nin potansiyel üretim büyüme oranı tahmin edilmiştir. Potansiyel büyüme, seçilmiş makroekonomik dengesizlik göstergelerini hedeflerinden saptırmayan üretim büyüme oranı olarak tanımlanmıştır. Bu şekilde tanımlanmış potansiyel büyüme, Hodrick-Prescott filtresi kullanılarak yapılan tahminlerden çok farklı sonuçlar ima etmektedir. Seçilmiş makroekonomik dengesizlik göstergelerinin bozulmasına yol açmayan büyüme oranlarının özellikle Büyük Resesyon'dan sonraki dönemde gerçekleşen oranlardan daha düşük olduğu bulunmuştur. Son beş yılın ortalamasına göre potansiyel büyüme oranının trendin 3 yüzde puan altında olduğu gösterilmiştir. Son olarak, bu çalışmanın sonuçları Türkiye'nin yeni açıklanan ekonomi modelindeki büyüme hedefiyle tutarlıdır. Üçüncü makale, Refet Gürkaynak, Zeynep Kantur ve Seçil Yıldırım-Karaman ile ortak bir çalışmadır. Bu makalede Türkiye ekonomisinin 2001 krizi sonrası dönemi değerlendirilmekte ve iktisadi gelişmeler özellikle Merkez Bankası'na vurgu yapılarak aktarılmaktadır. Değerlendirilen veri TCMB'nin üzerinde çalışılan dönemin başında kuvvetle enflasyon hedeflediğini ancak 2009'dan sonra enflasyona atfettiği ağırlığın azaldığını göstermektedir. Merkez Bankası'nın enflasyona kuvvetle tepki vermemesi enflasyon üzerindeki kontrolün, dolayısı ile de nominal çıpanın kaybına yol açmıştır. Nominal çıpanın kaybı, Taylor tipi kurallarda ekonometrik olarak bulunan kırılmada olduğu gibi, menkul kıymet fiyatlarında da görülmektedir. Makalede döviz kurunda yakın dönemde görülen büyük sıçramaların Türkiye'deki gelişmelerden kaynaklandığı da savunulmaktadır. Yapılan vaka çalışmasında görülmektedir ki yakın dönemde Merkez Bankası beklentileri ve mali piyasaları istediğinde stabilize edebilmekle birlikte, genellikle bunu yapmamayı tercih etmiştir.