Meslek yüksekokulu öğrencilerinin bilgisayar destekli ortamda "limit-süreklilik" konusundaki öğrenmelerinin SOLO taksonomisine göre değerlendirilmesi

Günlük yaşamımızın bir parçası olan eğitimin amacı sadece bilen değil, öğrenen, eleştirel düşünen, sorgulayan, yenilik getiren ve yeniliklere ayak uyduran bireyler yetiştirmektir. Buna paralel olarak matematik eğitimi de bireylerin soyut düşünme becerilerini geliştirerek gerçek yaşama hazırlamayı amaçlamaktadır. Ancak sadece ezbere bilgiye odaklanan bir matematik eğitimi ile bu amaca ulaşmanın oldukça zor olduğu görülmektedir. Üniversitelerimizin meslek yüksekokullarında geleneksel olarak yürütülen genel matematik öğretimi sürecinde kavramsal öğrenmeye ve derinlemesine akıl yürütmeye gereken özen gösterilmemektedir. Bu durum matematiğin soyut kavramlarına ilişkin kavramsal anlama boyutunun ihmal edilmesine ve MYO öğrencilerinde ezbere bilgi birikimine neden olmaktadır. Bu doğrultuda limit-süreklilik gibi anlaşılması güç soyut matematiksel kavramların öğretimi sırasında somutlaştırılması ve öğrencilerin soyut düşünme becerilerinin geliştirilmesi gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada MYO öğrencilerinin bir BCS yazılımının kullanıldığı ortamda limit-süreklilik konusunu nasıl öğrendiklerini anlamak amaçlanmıştır. Araştırmacı öğretmen yöntemiyle yürütülen bu çalışmada MYO öğrencilerinin gözlenen öğrenme çıktıları değerlendirilirken ve yorumlanırken SOLO taksonomisi tercih edilmiştir. Çalışma meslek yüksekokulunda Bilgisayar Teknolojileri Programı'nda öğrenim gören 32 ön lisans öğrencisi ile yürütülmüştür. Araştırma süresince uygulanan çalışma yaprakları (bu çalışma yapraklarındaki öğrenci notları), öğrencilerin bilgisayar ekran çıktıları (Derive yazılımı üzerinde yaptıkları çalışmalar), gözlemler, gözlemler esnasında araştırmacı öğretmenin tuttuğu notlar ve öğrencilerle gerçekleştirdiği diyaloglar bu çalışmanın veri kaynaklarını oluşturmuştur. SOLO taksonomisinin kullanılmış olması nedeniyle belirlenen araştırma problemine cevap aranırken MYO öğrencilerinin her bir kazanıma ilişkin öğrenme çıktılarının SOLO taksonomisinin hangi seviyesine karşılık geldiği hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Araştırmaya ait bulgular, SOLO taksonomisi ile değerlendirilen MYO öğrenci cevaplarının çoğunun limit-süreklilik konusuna ilişkin ilişkilendirilmiş yapı seviyesi altında yer aldığını göstermiştir. Bu durum sahip oldukları bilgi ve becerileri tutarlı bir yapı içinde bütünleştiremedikleri anlamına gelmektedir. Ancak BCS yazılımı kullanılan öğrenme ortamı MYO öğrenci cevaplarını hedeflenen öğrenme seviyesine ulaştırmamış olsa da cevapların genel bilgiyi yorumlayabilecek seviyeye gelişim göstermesine katkı sağlamıştır. Bu sonuçlar ışığında MYO öğrencilerinin seviyesi dikkate alınarak matematiğin soyut kavramlarının öğretiminde BCS yazılımları gibi dinamik görsellerden, görsel öğeleri ve sözel iletişimi destekleyen etkinliklerden faydalanılması önerilmektedir. Bununla birlikte yükseköğretimden önce ortaöğretim kademesinde de öğrencilerin soyut düşünme becerilerini geliştirmeye yardımcı olan BCS yazılımı gibi yazılımların kullanımı ile ilgili bir dersin okutulması önerilebilir. Anahtar Kelimeler: Meslek Yüksekokulu Öğrencileri, Limit-Süreklilik Kavramı, SOLO Taksonomisi, Bilgisayar Destekli Matematik Öğretimi.