Nf1 mutation analysis in a patient homozygous for a truncating hmlh1 mutation

Kalıtsal polipoz olmayan kolorektal kanser, erken yaşta ortaya çıkan, diğer kanser türlerinin görülme insidansını artıran ve otozomal dominant kalıtım özelliği gösteren bir hastalıktır. Kansere yatkınlık, çoğunluğu MLH1 ve MSH2 genlerinde olmak üzere, beş yanlış eşleşme DNA tamir genlerinden herhangi birinde olan heterozigot eşey hücresi mutasyonundan kaynaklanmaktadır. Bu çalışma, bir akraba evliliğinden doğan ve homozigot eşey hücresinde MLH1 geni mutasyonu [C676T→Arg226Stop] taşıyan bir çocuk üzerine yoğunlaşmıştır. Bu çocukta, genellikle HNPCC bireylerinde görülen kolorektal kanser fenotipi yerine, nörofibromatoz tip 1 ve hematolojik malignite görülmektedir. Bu ciddi tümorijenik sendrom, büyük olasılıkla, DNA MMR aktivitesi olmadığı için NF1 geninde bulunan bir mutasyonun tamir edilememesi sonucu gelişmiştir. Bu hipotezi doğrulamak ve bu fenotipin oluşmasını etkileyen genetik mekanizmaya açıklık getirmek amacıyla, mononükleotid ya da dinükleotid tekrar dizileri içeren NF1'in fonksiyonel bölgesinde bulunan eksonlar tek iplikçikli yapısal çeşitlilik (SSCP) analizi ve DNA dizi analizi kullanılarak mutasyon varlığı açısından incelenmiştir. DNA'nın SSCP analizi sonucunda, NF1 ekson 22'de farklılık tanımlanmış ve DNA dizi analizi sonucunda, bir heterozigot C3721T geçiş mutasyonu ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, TaqI restriksiyon enzim analizi ile, bu eksondaki restriksiyon bölgesinin kaybolduğu saptanarak sekans sonuçları doğrulanmıştır. C3721T mutasyonu, bir arjinin kodonunun bir stop kodonuna dönüşümüne yol açmakta ve elde edilen NF1 gen ürünü, fonksiyonel GTPase aktivasyon bölgesini taşımamaktadır. Yabanıl aleldeki olası bir somatik mutasyon, nörofibromin fonksiyonunun tamamen kaybolmasına sebep olmuştur. Böylece bozulan Ras•GTP sinyal regülasyonu, büyük bir olasılıkla tümör oluşumuna -- nörofibromatoza ve hematolojik maligniteye neden olmuştur. NF1 mutasyonunun anne, baba ve kardeşte olmayışı, bunun, erken embriyogenezde, büyük olasılıkla yapısal MMR eksikliğine bağlı olarak gelişen bir de novo mutasyonu olduğunu göstermektedir