Modern sanat'ın evriminde transfigürasyon sorunsalı

XIX. yüzyıl, genellikle teknolojik gelişme anlamına gelen bir ilerleme kavramı içersinde yer almıştır. Rönesans dönemi ile başlayan bu yeni oluşum XVIII. yüzyılın sonlarına doğru başlayan teknolojinin getirdiği yeniliklerle yepyeni bir boyut kazanmıştır. Bu sürecin toplumları etkisi altına almaya başlamasıyla sanat çerçevesi farklı aşamaya geçmiştir. Bununla birlikte teknoloji ve sanat ilişkisinde yeniliklerin oluşmasına neden olmuştur. Bu tez çalışmasında soyut sanatın öncülerinden biri olan sanatçı Vasiliy Kandinsky'nin eserleri vasıtasıyla, gerçekliğin tek boyutlu olmayıp, görünene, algılanan ve duyulandan daha gerçekçi ruhun, arzuların ve özünde gerçek bir vucüda bürünmüş dünyayı göstermek istedim. Soyut sanat bize bu gerçekliği gösterebilecek ruhsal bir alandır. Soyut Sanat yeni bir dil oluşturarak, ruhumuzla duyup zihnimizle görmeyi öğreterek bize sanatı algıya dayalı bilinçimizin yollarını öğretmektedir. Vasiliy Kandinsky, insan ruhunu tüm zenginliğiyle yakalayabilen bir ruh ressamıdır. Onun eserlerini seyiredenler ancak ruhunu içsel sezginin sesine ve saf içsesin algılanmasına götürecek bir şekilde olgunluğa kavuştuğunda; resmin harmonisinde bir kapı açarak kendini bulabilir.