Backtesting the modified VaR and Expected Shortfall methods: For non-linear portfolios within basel accords

Sermaye yeterliliği hesaplanmasında günlük piyasa riskini ölçmek için Parametrik (Variance-Covariance),Tarihsel ve Monte Carlo simülasyon yöntemlerinin kullanımı tavsiye edilmektedir. Özellikle Subprime kriz sonrası finansal kurumlar, geriye dönük test aşım sayılarındaki anormal artış, likidite sorunları nedeniyle riske maruz değer(VaR) yöntemlerini upgrade etme arayışına girdiler. Modified olan bu yöntemler (Filtered Historical Simulation,Age-Weighted Historical Simulation,Copula Monte Carlo, ES(Expected Shortfall),EVT vb.) son günlere ağırlık veren volatilite ve korelasyonu dikkate alan bu modeller birçok avantaj ile ön plana çıktı.2016'da BCBS tarafından yayınlanan FRTB Market Risk revizyonu ile Expected Shortfall kuyruk riskleri dikkate almasından dolayı VaR'ın yerine dikkate alınmaya başlamıştır.Bu çalışmada,farklı ES yöntemleri 02.01.2007-04.01.2017 arasında 3 farklı dayanak varlık üzerinde(USD/TRY,EUR/TRY ve EUR/USD) Linear ürünler ve Opsiyon portföylerinin backtesting performansları Binomial Backtest yöntemine göre karşılaştırılmış ve yapılan analizde Semi-Parametric modellerde VaR metodları yerine ES yönteminin sermaye yeterliliğinde önemli derecede azaltma sağladığı görülmüştür. Ayrıca portföy lineer den non-lineer e geçtikçe bu azaltım gücünün azaldığı görülmektedir. Bu bulgular , portföyün non-lineer oldukça sub-additivity ve convexity özelliklerinin önemini ortaya koymaktadır.