Alzheimer hastalığına uygulanan beyin konnektomunun çok modlu istatıstiksel analizi

Genellikle Alzheimer Hastalığı Demansı (AHD) ile sonuçlanan klinik bilişsel gerileme beyin yapısının ve işlevselliğinin etkilendiği bir bağlantı kopukluğu sendromu olarak kabul edilmektedir. Özellikle işlevsel alanda, beyin konnektom modellerindeki değişikliklere odaklanan kapsamlı araştırmalara rağmen, altta yatan mekanizmaların ve sağlam biyobelirteçlerin anlaşılması konusunda tutarlı bir anlayış hâlâ eksik kalmaktadır. Kanıtlar, beynin klinik gerileme sürecinde mekansal olarak durağan ve monoton olmayan yapısal ve işlevsel değişikliklerden geçtiğini göstermektedir. Bu tezde, beyin yapısı ve işlevselliğindeki değişikliklerin klinik bilişsel gerileme ile ilişkisi düğümsel assortativite kullanılarak incelenmiştir. Bulgular, hastalığın ilerlemesiyle birlikte beynin lokal yeniden organizasyonunda önemli değişiklikler olduğunu ortaya koymuştur. Bu modeller, bilişsel gerilemenin ilerlemesiyle değişmekle kalmayıp, beynin doğası gereği yapısal ve işlevsel olarak da farklılık göstermektedir. Özellikle, yapısal ve işlevsel beyin ağlarında erken evrelerde hipo-assortativite yaygınken, sonraki evrelerde hiper-assortativiteye geçiş gözlenmektedir. İşlevsel yeniden organizasyon erken aşamalarda gözlemlenirken, yapısal yeniden organizasyon daha sonraki aşamalarda gözlemlenmiştir. Yapısal ve işlevsel yeniden organizasyona uğrayan bazı ortak bölgeler bulunmakla birlikte, işlevsel ve yapısal açıdan etkilenen bölgelerde belirgin farklılıklar gözlemlenmiştir. Bu çalışma, AHD'ye yol açan klinik bilişsel gerilemeyi tam anlamıyla anlamak için hem mekânsal hem de zamansal boyutların analiz edilmesinin kritik olduğu vurgulanmaktadır. Özetle, bu çalışmanın öncül bulguları, karmaşık ve değişken bir yeniden organizasyon sürecini işaret etmekte olup, muhtemelen eş zamanlı aktif dejeneratif ve telafi edici mekanizmaların varlığını göstermektedir.