NMR ve MR ile yapılan proton rölaksivite çalışmalarının değerlendirilmesi

NMR çalışmalarının başlangıcından, 1980’li yılların ortalarına kadar iyon veya protein içeren ya da her ikisini birlikte içeren çözeltilerin T1 ve T2 rölaksasyonları konsantrasyona bağlı olarak inceleniyordu. 80’lerin ortalarından itibaren iyon veya proteinin birim miktarı başına rölaksasyon artışını ifade eden rölaksivite kavramı kullanılmaya başlandı. Literatürde iyon ve protein konsantrasyonu ve rölaksiviteye dair pek çok çalışma mevcuttur. Ancak bu çalışmalar değişik frekanslarda çalışan NMR cihazları kullanılarak değişik konsantrasyon ve sıcaklıklarda gerçekleştirilmiştir. Dolayısıyla sabit sıcaklıkta ve değişik NMR cihazlarıyla elde edilen frekans-konsantrasyon verilerini bütünleştiren bir çalışma mevcut değildir. Bu çalışmanın amacı iyon ve proteinin her birini tek tek veya ikisini birlikte içeren çözeltilerin rölaksivitelerinin frekansa bağlılığını tespit etmektir. Bu amaçla değişik frekanslarda pure iyon ve protein çözeltisi, iyon+protein çözeltisi, kan ve serum bileşenleri ile ilgili çalışmalar 1950'den itibaren taranmıştır. Bu çözelti türleri için rölaksasyon-konsantrasyon ilişkisini ortaya koyan tablolar tarafmızdan oluşturulmuş ve bu tablolardan alınan değerlerle rölaksivite değerleri saptanmıştır. Tarafımızdan bulunan rölaksivite değerlerinden yeni tablolar ve grafikler oluşturulmuştur. Buna göre, Mn(II) R2 rölaksivitesi hariç, bütün çözeltilerin rölaksiviteleri düşük frekansta yüksek, yüksek frekanslarda ise giderek düşmektedir. Ancak Mn(II) iyonunun R2 rölaksivitesi artan frekansla artmaktadır. Yine bütün çözeltilerin R2 rölaksiviteleri R1 rölaksivitesinden büyüktür. Rölaksiviteyi en etkili olarak değiştiren iyon Mn(II), en etkili değiştiren protein ise (α+β) globulin olmaktadır.