Nomofobik eğilimin belirleyicisi olarak boş zaman deneyimi

Nomofobik eğilim gün geçtikçe yayılan ve toplumsal bir sorun haline gelen önemli bir unsurdur. Bu olumsuz davranışın azaltılması veya ortadan kaldırılmasında etki eden unsurların neler olduğu merak konusudur. Buradan hareketle bu araştırmanın amacı, Üniversite öğrencilerinde boş zaman deneyiminin nomofobiye etkisinin belirlenmesidir. İlişkisel tarama modeline göre tasarlanmış olan bu araştırmada geniş bir örneklem grubunda boş zaman deneyimi ve nomofobik eğilim ilişkisi bir arada incelenmiştir. Araştırmada Bahar dönemi içinde Bingöl Üniversitesinin farklı bölümlerinde öğrenciliği bulunan 14.236 kişilik evrenden amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenen 423 ön lisans ve lisans öğrencisi araştırma örneklemi olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Öğrencilere uygulanan anket formunda betimsel soruların yanı sıra, boş zaman deneyimi ve nomofobi ölçekleri uygulanmıştır. Elde edilen veriler öncelikle güvenirlik ve geçerlik aşamasından geçirildikten sonra yapısal model test edilmiştir. Bu nedenle SPSS ve AMOS programları kullanılmıştır. Boş zaman deneyiminin sıkılma, farkındalık, mücadele, kaygı alt boyutları nomofobinin İşlevsellikte bozulma alt boyutunu %11,6 oranında açıklarken, aşırı kullanımı %21,5 ve iletişim kuramama alt boyutunu %17,5 oranında etkilediği tespit edilmiştir. Sonuç olarak, bu araştırma, nomofobik eğilimlerin bireylerin boş zaman deneyimleriyle yakından ilişkili olduğunu göstererek, dijital bağımlılıkla mücadelede yalnızca teknoloji kullanımını değil, bireyin boş zaman geçirme biçimlerini de dikkate almanın önemine dikkat çekmektedir. Özellikle genç yetişkinler arasında hızla yaygınlaşan nomofobinin önlenebilmesi için, boş zamanların niteliğine yönelik farkındalık artırıcı ve duygusal dengeleyici müdahaleler gereklidir.