Moleküler modelleme ve simülasyon ile fotodinamik terapi ve ilaç dağıtımı için yeni stratejiler

Fotodinamik tedavi (PDT), ışık ile aktive edilen fotosensitizer (PS) moleküllerinin sitotoksik reaktif oksijen türleri üretmesine dayanan, invazif olmayan bir kanser tedavi yöntemidir. Klinik potansiyeline rağmen, PDT'nin etkinliği ışığın dokulara sınırlı nüfuzu, PS moleküllerinin agregasyonu ve düşük çözünürlüğü nedeniyle kısıtlanmakta, mevcut ilaçların kullanımını büyük ölçüde topikal uygulamalarla sınırlamaktadır. Bu nedenle, tedavi başarısını artırmak için yeni ve daha etkili PS moleküllerinin tasarımı ve optimizasyonu kritik öneme sahiptir. Bu tezde, tetrapirol türevleri potansiyel PDT ajanları olarak incelenmiş ve biyolojik ortamlarla etkileşimleri araştırılmıştır. Klinik olarak onaylı bir PS olan m-THPC, pasif ilaç taşıma stratejileri kapsamında TM-beta-CD kompleksleri içerisinde enkapsülasyon yoluyla değerlendirilmiş ve derin doku aktivasyonu için iki foton soğurucu yapılarla fonksiyonelleştirilmiştir. Buna paralel olarak, folat reseptörü alfa'yı hedefleyen aktif taşıma stratejileri çalışılmış; bu amaçla, folik asit ile fonksiyonelleştirilmiş pirofeoforbid-a molekülünün davranışları mikro saniye ölçeğinde moleküler dinamik simülasyonları ve kuantum mekaniği/moleküler mekaniği (QM/MM) yaklaşımları ile incelenmiştir.