Nükleer transport inhibitörü olan selinexor'un spermatogonyum ve spermatid hücreleri üzerine etkileri

Tez çalışmasında, nükleer transport inhibitörü olan SLX'un fare kökenli spermatogonyum (GC1) ve spermatid (GC2) hücre hatları üzerindeki potansiyel sitotoksik ve apoptotik etkileri in vitro koşullarda araştırılmıştır. SLX, kanser tedavisinde hedefe yönelik yeni nesil ajanlardan biri olup, Exportin-1 (XPO1) proteini aracılığıyla hücre içi protein taşınımını engellemekte ve tümör baskılayıcı proteinlerin çekirdek içi birikimini sağlayarak apoptozu indüklemektedir. Ancak, bu ilacın sağlıklı germ hücreleri üzerindeki etkileri hakkındaki bilgiler oldukça sınırlıdır. Çalışma kapsamında GC1 ve GC2 hücre hatlarında, MTT ile hücre canlılığı, koloni formasyon testi ile hücre proliferasyonu, yara iyileşme modeli ile hücre migrasyonu değerlendirilmiş ve immünositokimya (ICC) yöntemiyle apoptotik ve DNA hasar yanıtı proteinleri olan BAX, CAS-3, ATM ve BRCA1 ekspresyon düzeyleri analiz edilmiştir. Bulgular, SLX'un her iki hücre hattında da doza bağımlı olarak hücre canlılığını azalttığını, koloni oluşumunu ve migrasyon kapasitesini anlamlı düzeyde baskıladığını göstermektedir. Ayrıca, BAX ve CAS-3 gibi apoptoz belirteçlerinde artış; ATM ve BRCA1 gibi DNA hasar yanıtı proteinlerinde ise immunoreaktivite değişiklikleri saptanmıştır. Elde edilen veriler, SLX'un germ hücrelerinde proliferasyon, göç ve yaşam yeteneği üzerinde olumsuz etkiler yarattığını ve bu etkilerin apoptoz ve DNA hasar yanıtı mekanizmaları aracılığıyla gerçekleştiğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, SLX'un infertilite açısından olası risklerini ilk kez hücresel düzeyde ortaya koyarak, gelecekteki koruyucu stratejilerin geliştirilmesine bilimsel zemin sunmayı amaçlamaktadır.