Öğrenme güçlüğü olan çocukların öyküleme yoluyla ölçümlenen yazılı ifadeleri ve yazma kaygıları arasındaki ilişki

Öğrenme güçlüğü tanılı öğrencilerin en çok sorun yaşadıkları alanlar okuma ve yazma becerilerinin kazanılması ve bu becerilerin uygun bir şekilde sergilenmesidir. Öğrenme güçlü tanılı öğrenciler ile ilgili yapılan çalışmalar incelendiğinde okuma alanında yapılan çalışmalara rağmen yazma alanında yapılan çalışmaların sınırlılığı göze çarpmaktadır. Bu çalışma ile özel öğrenme güçlüğü tanılı öğrencilerin öyküleme (hikâye etme) yoluyla ölçümlenen yazılı anlatımları ile yazma kaygıları arasındaki ilişkinin belirlenmesi ve normal gelişim gösteren yaşıtlarının performanslarıyla karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışma tarama/betimleme modeline göre planlanmıştır. Araştırmanın 5, 6 ve 7. sınıf düzeyinde özel öğrenme güçlüğü tanılı 58 öğrenci ve normal gelişim gösteren 64 öğrenci olmak üzere toplam 122 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonuçları SPSS analiz programı 22. 0 sürümüyle çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda özel öğrenme güçlüğü tanılı öğrencilerin yazılı anlatımlarının dış yapı, dil ve anlatım ve düzenleme özelliklerinden aldıkları puanlarının normal gelişim gösteren öğrencilerden anlamlı düzeyde farklılaştığı ve düzeylerinin normal gelişim gösteren öğrencilerden düşük olduğu bulunmuştur. Özel öğrenme güçlüğü tanılı öğrencilerin yazma kaygısı düzeylerinin normal gelişim gösteren öğrencilerden yüksek olduğu ve yazma kaygılarıyla yazılı anlatımları arasında bir ilişki olduğu ancak bu ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı bulunmuştur. Elde edilen bulgular ilgili alan yazın ışığında tartışılmıştır. Anahtar sözcükler: özel öğrenme güçlüğü, öyküleme, yazılı anlatım, yazma kaygısı