Oküler tutulumu olan ve oküler tutulumu olmayan Behçet hastalarının arka segment vasküler yapılarının değerlendirilmesi

Amaç: Göz tutulumu olup remisyon döneminde olan Behçet hastaları, göz tutulumu olmayan Behçet hastaları ve kontrol grubundan oluşan 3 grupta; renkli dijital fundus fotoğraflarından IVAN yazılımı yardımı ile elde edilen retina damar çapı ölçümlerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Ayrıca tüm hasta grupları ve kontrol gurubunda maküla, koroid ve diğer retina katmanlarının kalınlıklarındaki farklılıkların SD-OKT (Spektral Domain Optik Koherens Tomografi), EDI-OKT (Enhanced depth imaging-OKT) ve optik koherens tomografi segmentasyon analizi yapılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç Ve Yöntem: Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Göz Hastalıkları kliniğine başvuran Behçet hastalığına bağlı göz tutulumu nedeniyle takip edilen ve aktif üveiti olmayan 44 hastanın 44 gözü, Behçet Hastalığı tanısı olup göz tutulumu olmayan 40 hastanın 40 gözü ve kliniğimizde muayene olup ve tetkikleri yapılan normal göz hastalıkları muayene sonucuna varılan 60 sağlıklı gönüllünün 60 gözü çalışmaya dahil edildi. Tüm hastaların detaylı oftalmolojik muayenelerinin ardından OKT ile retina tabakaları ve santral maküla kalınlığı (SMK) değerlendirildi. Tüm hastaların renkli fundus görüntüleri fundus kamera sistemi ile alındı. İstatiksel analizde SPSS V23 programı kullanıldı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alındı. Bulgular: Oküler Behçet grubunda retina sinir lifi tabakası (RSLT), gangliyon hücre tabakası (GHT), iç pleksiform tabaka (IPT), iç nükleer tabaka (INT), fotoreseptör tabakası (FRT) kalınlıkları kontrol grubuna göre anlamlı olarak incelmiş bulundu. Dış pleksiform tabaka (DPT), dış nükleer tabaka (DNT), retina pigment epitel (RPE) kalınlıkları açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu. Oküler Behçet grubu ile kontrol grubu arasında SMK açısından anlamlı fark mevcuttu. SMK oküler Behçet grubunda kontrol grubuna kıyasla anlamlı ölçüde incelmişti. Gruplar arasında koroid kalınlıkları karşılaştırıldığında subfoveal koroid kalınlığı, foveanın 1500 µm nazalinden ölçülen koroid kalınlığı ve foveanın 1500 µm temporalinden ölçülen koroid kalınlığı ölçümlerinde anlamlı fark bulunamadı. Gruplar arasında yapılan retina damar çaplarının analiz sonucunda Santral retinal arter eşdeğeri (SRAE) oküler Behçet grubunda en düşük, kontrol grubunda ise en yüksek olarak bulundu. Santral retinal ven eşdeğeri (SRVE) ise oküler Behçet grubunda en yüksek, kontrol grubunda ise en düşük olarak bulundu. Sonuç: OKT ile retinanın katmanlarının tek tek ölçülebilmesi, Behçet hastalarında klinik olarak oküler tutulum olmasa dahi, nörodejenerasyonu ve subklinik inflamatuar aktiviteyi takip etmemizi sağlayabilir. Retina fotoğraflaması retina damarlarının daha objektif bir şekilde belgelenmesine olanak sağlar. Bu nedenle Behçet hastalığı gibi kronik inflamatuar bir hastalıkta oküler enflamasyon ve vaskulitin takibinde, oküler tutulumun erken tanısında ve tedaviye yanıtın değerlendirilmesinde dijital fundus fotoğraflaması ile yapılacak analizlerin önemli bir yere sahip olma potansiyeli olduğunu düşünmekteyiz. Elde ettiğimiz verilerin doğruluğunun ve genel geçerliliğinin değerlendirilmesi için çok daha geniş hasta serilerinde tekrarlanması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Behçet Hastalığı, Optik Koherens Tomografi, Dijital Fundus Fotoğrafı