An environmental strategy for medium scaled synthetic leather manufacturing facility

Son yıllarda giderek artan çevresel kaygılar nedeniyle sanayide çevre dostu üretim, en önemli gerekliliklerden biri haline gelmiştir. Üretim tesislerinin çoğunda, çevre teknolojileri uygulamalarının yetersiz olduğu bir gerçektir. Bu nedenle bu çalışmada, orta ölçekli bir suni deri tesisi için, su tüketimi, atık üretimi, enerji tüketimi ve emisyon azaltımı açısından çevresel bir strateji belirlenmiş, stratejinin uygulama öncesi ve sonrası çevre üzerine etkileri değerlendirilmiştir. Çalışma sonuçlarına bakıldığında önerilen strateji ve çevre teknolojilerinin uygulanması ile su deri fabrikasının çevresel etkilerinin minimize edilebileceği gösterilmiştir. Tesiste, boya hazırlama ünitesi ilave su tüketimini ve iç ortam hava kirliliğini önlemek amacıyla kapalı bir alan içerisine alınarak proses hattından ayrılmıştır. Enerji denetimleri doğrultusunda su kayıp noktaları belirlenmiş ve tesisteki musluklar su israfını engellemek içi fotosel musluklar ile değiştirilmiştir. Su tüketim sistemlerindeki bu iyileştirmeler tüm su tüketimi oranlarında % 38,5?lik bir azalma ile sonuçlanmıştır. Enerji tüketimini en aza indirebilmek için, enerji denetimleri tesis tarafından başlatılmış ve bu denetimlerle enerji tüketim ve kayıp noktaları belirlenmiştir. Tesis çatısına pencereler açılarak gün ışığından faydalanma yoluna gidilmiş, olağan floresan lambalar LED lambalarla değiştirilmiştir. Tüm bu çalışmalar doğrultusunda tesisin yıllık enerji tüketiminde % 30?luk bir azalma sağlamıştır. Suni deri tesisi için öncelikli olarak bir atık yönetim planı hazırlanmış ve bu atık yönetim planı doğrultusunda atıkların türüne gore ayrı toplanması ve yetkili firmalar tarafından bertaraf edilmesi sağlanmıştır. Çalışanlara atık yönetim planı kapsamında eğitimler verilerek katılımları sağlanmıştır. Tesiste oluşan atık miktarlarının azaltılmasının yanı sıra atıkların doğru şekilde bertaraf edilmesi de sağlanmıştır. Suni deri tesisi bacalarında emisyon değerleri sınır değerleri aşmamakla birlikte tesiste koku ve iç ortam havasında solvent miktarı yüksek seviyede bulunmaktaydı. Tesiste emisyon sistemine bağlı bulunan ıslak arıtıcı çamur oluşumuna sebep oluyordu ve bu çamur evsel atık ile karıştırılıyordu. Tüm bunların önüne geçmek amacıyla arıtma sisteminde yer alan ıslak arıtma yerine, yakma sistemi yapılması, proses bacalarının yakma sistemine bağlanması, emisyon kaynağı gibi işlev gören kapı ve pencerelerin yerine iç ortam havalandırma sisteminin kurulması ve bu emisyonların da kontrol altına alınması önerilmiştir. Tüm bu iyileştirmeler sonucunda suni deri tesisi koku azalma verimi % 78 olarak, yakma sistemi bypass hattı ve yakma sistemi çıkış bacası karşılaştırıldığında yaklaşık %98 bir arıtma verimi elde edilmiştir. Böylece tesis emisyon ve imisyonları kontrol altına alınmıştır.