Ortaöğretim matematik öğretmenlerinin geometri alanındaki ispat yapabilme yeterliklerinin pedagojik açıdan incelenmesi

Geometri, günlük yaşamın birçok alanında yer almakta ve matematiğin somutlaşması ile ispatlanmasında önemli bir rol oynamaktadır. Matematiksel ispatlar, bir ifadenin yalnızca doğruluğunu göstermekle kalmaz; aynı zamanda bu doğruluğun nedenlerini ortaya koyarak matematiği anlamlı hâle getirir. Bu nedenle, geometrik ispat yapabilen bireylerin yetiştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışma, ortaöğretim matematik öğretmenlerinin geometrik ispat yapma ve öğretme yeterliklerini pedagojik açıdan incelemeyi amaçlamıştır. Nitel araştırma yöntemiyle yürütülen çalışmada, çoğunluğu proje okullarında görev yapan 20 matematik öğretmeniyle senaryo tipi ispatlar üzerinden görüşmeler gerçekleştirilmiş; ispat formu, mülakatlar ve gözlemler veri kaynağı olarak kullanılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda veriler içerik analizi yöntemiyle derinlemesine incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara bakıldığında, öğretmenlerin ispatı genellikle sadece teoremlerin doğruluğunu kanıtlama aracı olarak gördüklerini ve süreci ezbere dayalı yöntemler kullandıkları görülmektedir. Bunun ile birlikte öğretmenlerin ispatları öğrencilere aktarma sürecinde de zorlandıkları belirlenmiştir. Bu nedenle öğretmen merkezli yaklaşımın baskın olması, ispatı öğrenciler için ilgi çekici olmaktan uzaklaştırmaktadır. Bu durum, ispatın matematik eğitimindeki anlamlandırma, akıl yürütme ve gerekçelendirme gibi işlevlerinin göz ardı edilmesine yol açmaktadır. Bu nedenle, ispatı yalnızca bir sonuç değil, bir düşünme ve inşa süreci olarak kavrayan öğretmenlerin yetiştirilmesine katkı sağlayacak çalışmaların yürütülmesi ve ortaöğretim programlarında ispata daha fazla yer verilmesi önerilmektedir.