Pasifik kefali (Mugil so-iuy, Basilewslcy, 1885)' nin biyo-ekolojik özelliklerinin saptanması üzerine bir araştırma

ÖZET Bu araştırmada Trabzon civarında avlanan Pasifik kefalinin (Mugil so-iuy, Basilewsky, 1855) biyo-ekolojik özelliklerinden, yaş, boy, ağırlık ve cinsiyet kompozisyonu, büyüme oram, yumurta verimi ve özellikleri, yumurtlama zamanı, kondüsyon faktörü, et verimi ve diagonostik özellikler ile bunlar arasındaki bazı ilişkiler incelenmiştir. Populasyonun 0 - 5 yaş gruplarından oluştuğu ve en fazla bireyin % 48.3 ile 3. yaş grubunda bulunduğu, bunu sırasıyle 2. (% 24.1) ve 4. (% 13.2) yaş grubunun izlediği belirlenmiştir. Cinsiyet oram yaklaşık olarak 1:1 şeklinde bulunmuştur. Boy değerlerinin 225 - 689 mm (460.9±79.66 mm; n=174), ağırlığın ise 101-3260 g (993.9+509.87 g; n=174) arasında değiştiği gözlenmiştir. 0 yaş grubunda 247.3+20.51 mm ve 150.0±34.03 g olan ortalama boy ve ağırlık, 5. yaş grubunda 591.6+.46.36 mm ve 2086.7±613.12 g'a ulaşmıştır. Dişilerin erkeklere göre daha iyi büyüdüğü belirlenmiştir (PO.05). Ortalama kondüsyon faktörü 0.9310.095, et verimi ise tam ağırlığın % 65.4±4.4'ü olarak tesbit edilmiştir. Cinsi olgunluğa ulaşma yaşının erkeklerde 2-3, dişilerde ise 3-4 olduğu, yumurtlamanın mayıs sonu ile temmuz ortası arasında meydana geldiği ve anaç basma yumurta veriminin 454,300 ile 2,366,574 adet arasında değiştiği bulunmuştur. Boy-ağırhk, yumurta verimi-boy ilişkileri sırasıyla W= o.oı L298, F = -2840513 + 7732.1 L, von Bertalanffy büyüme denklemleri; Lr 718.8 (1 - e "° 257 (t + ' 57)) ve W, = 3412.7 (1 - e "°-257 (t + U7)) 298 şeklinde tahmin edilmiştir. Karadeniz'de yeni bir tür olan Pasifik kefalinin yeni ortama adapte olmayı başararak dinamik, fakat tamamen dengeye ulaşmamış hassas bir stok oluşturduğu ve yerli kefal türlerinden daha iyi gelişerek daha erken cinsi olgunluğa ulaştığı sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimeler Pasifik kefalı, Mugil so-iuy, biyo-ekoloji, büyüme, kondüsyon faktörü, üreme, yumurta verimi, et verimi